Tag Archives: tas

Naaisels 201 t.e.m. 206: tote bags

Eenmaal de pennenzakken afgewerkt waren, de bedankingskaartjes geschreven en de plakken chocolade gekocht waren voor de juffen, vroeg ik me af hoe ik die geschenkjes zou verpakken. Met mijn onnavolgbare logica wist ik zo’n tien minuten later dat ik er tote bags voor ging maken. De laatste maandag van het schooljaar vulde ik dan ook met in sneltempo naaien. Tegen dat de kindjes thuis waren, moest ik “alleen nog maar” de tassenband er aan bevestigen. Helaas bleek dat ongeveer een half uur per tas te duren, waardoor ik toch nog behoorlijk lang bezig was.

De kindjes beslisten welke pennenzakken voor welke juffen waren, welke kaartjes erbij hoorden, welke soorten chocolade door wie opgesmuld mochten worden in welke tas dat moest.

Zoals gewoonlijk was het de moeite waard. Eén tas is op dit moment in Hong Kong met een vriendin en de juffen waren heel erg blij met hun persoonlijke geschenkjes. Het is ongelofelijk leuk om dingen te maken voor mensen als je er zo’n enthousiaste reacties op krijgt 🙂

IMG_20160613_194422861IMG_20160613_165725199_HDRIMG_20160613_194552234

Stof: ikea
Tutorial: dana made it
Naaitijd: vijf à zes uur.

Advertisements

Naaisels 166 t.e.m. 172: de rest van 2015

Zoals ik al vermoedde, eindigde de naaitijd op het moment dat de kerstvakantie begon. Niet dat dat zo erg was, met zeven naaisels op één week tijd had ik even een overdosis naaien opgedaan. Ik wacht nog even op het moment dat de naaikriebels terugkeren, maar kan je, nu onze logeetjes hun kadootjes gekregen hebben, wel tonen wat er nog allemaal genaaid werd.

Een jurkje voor de dochter

De dochter zag het bloemetjesstofje dat ik gebruikte voor het babyjasje en vroeg of ik voor haar ook iets uit dat stofje wou maken. Natuurlijk wou ik dat, ik had het immers in den tijd voor haar gekocht. Omdat ze t-shirtjes in overvloed heeft, werd het een jurkje. Eentje met een stolpplooi middenvoor en erg makkelijke mouwen. Het in elkaar zetten ging zo vlot dat het al klaar was voor ik me herinnerde dat ik nog een zakje in de zijnaad ging verstoppen. Gelukkig is ze het, dankzij haar uniformrok, al gewoon om zakloos door de dagen te dansen. Ik dacht dat ik er een blinde rits in gestoken had, maar die bleek helemaal niet zo blind te zijn. Dus nu is de dochter superhip, met zo’n zichtbare rits in haar kleedje. De restjes stof werden prompt gepromoveerd tot bandana en armband 😉
IMG_20151209_134608318bIMG_20151209_134613567Stof van een stoffenspektakel, vermoedelijke eentje waar ik met de mama van het kindje dat het babyjasje kreeg heen ging, rits uit kringloopwinkel
Patroon: Knippie 4/2012

Kleutertasjes

Het kleinste logeetje startte maandag op school en de mama had al eens laten vallen dat ze graag met hun speeltjes in een zakje rondlopen, dus maakte ik tasjes voor de twee kindjes. Het naaien ging bijzonder vlot. Ik prikte in mijn vingers, maar dat is een vast onderdeel van mijn naairoutine, dus er gebeurde niks speciaals. Het grootste nadeel aan veel naaien op korte tijd is dat foto’s nemen er bij inschiet. Ik kan je dus geen kleurechte foto tonen, maar sja, zelfs met meer tijd was dat waarschijnlijk niet gelukt door alle druilerige donkere winterdagen de laatste weken.
IMG_20151214_194418946Stof:  Mickey Mouse van de overbuurvrouw van mijn ouderlijk huis, waterdichte stof uit sleepstraat of strik, piraten van stoffenspektakel
Patroon: opnieuw de kids messager bag van Zaaberry

Een verversmatje

Omdat dat handig kan zijn om in huis te hebben. De vorige keer was de grootste uitdaging eraan om de twee stofjes braafjes op elkaar te laten liggen, dit keer ging dat alsof het niets was. Vorige keer ging het biaislint eraan stikken vrij vlotjes, dit keer absoluut niet. Niet de eerste keer, niet de tweede keer en na de derde keer moest het maar goed genoeg zijn. Damn you, biaislint!IMG_20160106_195654000Stof: hokjesstof uit zeeman, waterdichte stof is stukje van een waterdichte matrasbeschermer uit de ikea.
Patroon/werkwijze: Men neme een handdoek met een leuke print. Men knippe de randjes eraf en ronde de hoeksjes af. Men legge dit op een waterdicht stofje en knippe hetzelfde daaruit. Men stikke/overlocke dit aan elkaar vast. Men legge er zo mooi mogelijk biaislint rond en steke dit met speldjes vast. Men stikke het biaislint eraan. Men torne de stukjes los die er niet goed uitzien. Men stikke het biaislint vast. Men torne de stukjes los die er niet goed uitzien. En men herhale die laatste twee stappen tot men het kotsebeu is 😉

Driehoeksverhouding

Ik gebruikte ook hiervoor een handdoek uit de zeeman, omdat de tekst “do more of what makes you happy” mji perfect leek voor een zak die groot genoeg is om er een breiwerk en een heleboel bollen wol in op te bergen. Helaas heb ik er helemaal niet meer aan gedacht om er een foto van te nemen voor het ingepakt werd -en evenmin eens het uitgepakt was, dus zul je me maar op mijn woord moeten geloven als ik zeg dat het een leuke zak geworden is 😉

Stof: zeeman en voering van strik
Patroon: driehoeksverhouding uit zo geknipt 2 van Riet en Lies

Haakpenrolletjes

De metervriendin is van breien overgeschakeld op haken. Ikzelf ben een occasionele haker (vroeger vaker dan nu) en vond het moeilijkste aan haken het terugvinden van de juiste haakpen. Oké, dat zegt vast en zeker meer over mijn netheid dan iets anders, maar allez ja, zo kreeg ik wel inspiratie voor een klein geschenkje: een haakpenrolletje. Ik gebruikte de werkwijze om een potloodrolletje te maken en stak opnieuw niks speciaals uit tijdens het maken. Ik naaide wat manlief efficiënt zou noemen, door niet na elk stukje de draad af te knippen en opnieuw te beginnen. In plaats daarvan stikte ik alle parallelle lijnen na elkaar, hechtte elke lijn aan begin en eind en knipte pas daarna alle overbodige draadjes af. Of je het luiheid noemt of efficiëntie doet er niet zo erg toe. Het resultaat was genoeg tijdswinst om er ook eentje voor mezelf te maken, waardoor ik toch van eentje foto’s kon pakken om het resultaat te tonen 🙂 Hopelijk kun je me de kwaliteit van de foto’s vergeven, ik wacht al meer dan een week op zonneschijn…
IMG_20160106_195715141IMG_20160106_195731270Stof: uit een pakje met 10 lapjes stof de grootte van een A4 pagina, jaren geleden uit de hema
Tutorial: ongeveer deze, al had ik hier eigenlijk even goed naar een andere “how to make a pencil roll” tutorial kunnen linken.

En voilà, hiermee wordt 2015 ook op naaivlak afgesloten. Ik ben benieuwd hoeveel van de puntjes van mijn immer-zichzelf-aanvullend-naailijstje ik in 2016 zal kunnen afvinken!

Naaisels 161 t.e.m. 164: olifantjes!

Olifantjes? Olifantjes! Nog meer olifantjes, want het stofje dat ik hier, hier, hier en hier gebruikte, was nog lang niet op. Het is één van mijn lievelingsstofjes, wat betekent dat ik er meteen 3 meter van kocht. Pas later leerde ik dat ik helemaal niet zoveel stof nodig heb voor één hemdje en één jurkje. Niet dat ik dat erg vind hoor, integendeel.

Dankzij mijn slechte inschatting zo’n 2.5 jaar geleden, kon ik nog meer leuks maken uit het olifantenstofje. Vooral voor de dochter, want die is intussen al net zo dol op de olifantjes als ikzelf 🙂
IMG_20151216_122448394Ik maakte een simpel gevoerd rimpelrokje met boordstof voor haar. Misschien had ik eerst eens wat beter moeten googlen hoe dat moet, want nu kwam er wat gesukkel aan te pas om alles netjes aan elkaar te naaien. En toen dat eindelijk gelukt was, bleek de boordstof niet meer terug in te krimpen, waardoor ik er bijna zelf in paste… Een rekker in de boordstof zorgde ervoor dat het rokje toch draagbaar werd. Als dochterlief het draagt, is het niet het mooiste rokje dat ze heeft (verre van zelfs), maar volgens haar is het toch perfect. Sjoef!

Vorige week nam de dochter deel aan een wedstrijd “om ter traagst eten” tegen zichzelf en won ze met glans. Om me niet te veel te ergeren, nam ik stofjes mee naar de keuken en knipte ze daar. Met de piraatjes mocht ik doen wat ik wou, maar die olifantjes, daar zou ik toch ook nog een zakje uit maken hé? Omdat ik de originele verpakking van haar sinterklaasprinsesjes zomaar weggegooid had en ze nu geen mooi opruimplekje meer hebben? Zo’n duidelijke chantage werkt normaal niet, maar dit keer ging ik er wel in mee. Alles om het opruimen te stimuleren, zullen we maar zeggen (en helemaal niet omdat ik het leuk vind als ze zelf naar een naaisel vraagt hoor, nope). Een klein half uurtje later zaten de prinsesjes al mooi weggeborgen in hun nieuwe thuis 🙂

Die avond zette ik verrassend vlotjes de geknipte stofjes om in de onderdelen van een nestje voor een prinsje. Aangezien ik niet over een stapelbed beschik, kan ik dit naaisel niet tonen op een manier die duidelijk maakt hoe dat nestje er uit zal zien. Aangezien het avond was en de zon hier nog vroeger ondergaat en ik wou dat het pakje de volgende dag al richting prinses ging, komt deze foto in aanmerking voor de meest-belabberde-foto-van-een-naaisel-ooit. Intussen is het al in de juiste brievenbus belandt en heeft het een dag beter gemaakt, wat het allermooiste compliment is. En zo veel belangrijker dan een goeie foto…
IMG_20151209_090752672

Dinsdag kwam ik tot de ontdekking dat ik nog zowel de voorkant als een schuine achterkant van een poppenslaapzak uit het olifantjesstofje kon halen. Ik combineerde het met een stofje in één van dochterliefs lievelingskleurtjes en een restje wattine van hun winterjassen. Enkel de paspelband werkte tegen, omdat het de dikste paspelband ooit was en ik als reactie daarop veel te veel stof aan elkaar stikte. Leve het tornmesje!
Het resultaat is een kerstcadeautje voor de dochter. Assepoesje heeft het al getest, warm en zacht bevonden en goedgekeurd. Ze mag zelfs nog een beetje groeien!
IMG_20151215_122548068Ik ben de laatste weken zodanig veel aan het naaien (ik ben momenteel bezig aan het 9e item deze week), dat ik de chronologie een beetje kwijt aan het geraken ben. Tot het weer overzichtelijker wordt, leg ik mijn innerlijke pietje precies het zwijgen op en geef de naaisels opeenvolgende nummertjes wanneer ze hier verschijnen. Nu moet ik alleen nog het stemmetje negeren dat van “aargh, het klopt niet meer!” doet 😉

Stofjes: olifantenstofje uit de strik, net zoals de boordstof van het rokje. De (onzichtbare) witte voeringstof van het rokje en de appelblauwzeegroene voering van de slaapzak zijn stukjes van kringlooplakens. Het piratenstofje komt van het stoffenspektakel.
Patroontjes: voor het rokje, zakje en nestje gebruikte ik ruimtelijk inzicht. Voor de poppenslaapzak schoot de zalige straightgrain te hulp. Haar (gratis) patroon en tutorial, de Lua for dolls, gidste me heel vlotjes door heel het proces.

Naaisels 153, 155, 156 en 157: baby-in-de-buik-geschenkjes en, och ja, ook nog een gordijn

Ik heb niet één grote vriendengroep, maar een heleboel kleinere groepjes van mensen die ik graag heb. De ene vriendin die al uit het middelbaar stamt, de vriendjes van de wiskunde, die van de fysica, die van de studentenkring. En dan heb je nog die heel erg leuke mensen van mijn werk, die van de naailes en ga zo maar door…

Mama worden veranderde niet alleen mijn leven, maar ook heel veel vriendschappen. Op één bevriend koppel van mijn eerste werk na, waren we de eersten met een baby. Die baby was de eerste maanden nogal arbeidsintensief (hah, wat een eufemisme), waardoor ik erg lang eigenlijk amper het huis uitkwam en al helemaal geen energie had om ‘s avonds nog weg te gaan. Weggaan is een stuk moeilijker als er geen familie klaar staat om op te passen en als je baby even uit zijn ritme halen synoniem is voor een baby die dagenlang compleet uit zijn doen is. Het plezier van enkele uren weggaan verdwijnt al snel als je daarna dagenlang keihard over je grenzen moet gaan. Het heeft erg lang geduurd die energiebalans positief werd. Vele vriendjes vroegen me nog meerdere keren om mee weg te gaan, maar sja, als het antwoord telkens neen is, dan komt daar ooit een einde aan. Achteraf gezien heb ik de verkeerde mensen om hulp gevraagd, want diegenen die ze hadden willen bieden wisten niet hoe moeilijk we het hadden. Tegen de tijd dat ik weer klaar was voor de wereld rondom mij, bleek die een stukje leger dan voorheen. En tegelijk zo veel voller.

Eén koppel pakte het anders aan. Ze vroegen ons mee, wij zeiden dat het niet lukte. Ze vroegen ons opnieuw mee, wij zeiden opnieuw dat we niet weg konden. De volgende keer vroegen ze of ze anders naar ons mochten komen, zodat we van hun gezelschap konden genieten mét de baby erbij. We waren in de wolken met dat aanbod. Ze hebben zich sindsdien vaker bij ons uitgenodigd dan om het even wie anders en we hebben elke keer uitgekeken naar die bezoekjes. Als ze zichzelf al lang niet meer uitgenodigd hadden, misten we hen en nodigden hen zelf uit. We hadden extra pantoffeltjes klaarliggen in de schoenenkast en een extra dekentje voor in de zetel. Voor bedtijd werden ze opgeëist door de kindjes, de vriendin werd meestal overtuigd om ze mee in bed te stoppen en een verhaaltje voor het slapengaan te vertellen over toen ze zelf nog klein was. Ze trouwden, zoonlief wachtte hen op bij de ingang van de receptie en kon ze overtuigen om hem elk een hand te geven en zo de entree te maken. Ze gingen een jaar naar Amerika en wij merkten dat een jaar voorbijvliegt, zelfs als de weekends leger zijn. Ze kwamen terug. We gingen met zijn zessen naar de Efteling als reünie. De vriend werd door de kindjes in de hoek gezet en ook gevraagd om hen te dragen als kinderbeentjes te moe werden, de vriendin werd op handen gedragen. We aten spaghetti. En brownie. En spaghetti. En nog meer spaghetti. We gingen samen naar het Wolfsven. We zagen ze nog enkele keren. Wij verhuisden eind juni naar Dublin. Zij verhuisden eind augustus naar Kopenhagen (de vriend die al eerder daarheen verhuisde lokte hen daarheen). Haar buik groeit sneller dan onze kindjes. Ik nodigde mezelf uit, ging erheen en deed dat natuurlijk niet met lege handen.

Et voilà, daarmee komt de langste inleiding ooit tot een eind. Ik maakte voor het eerst een pamperzakje en een verversmatje (per ongeluk een waterproof matrasbeschermer kopen is naaigewijs toch al erg nuttig gebleken). Een crèchezakje kon er ook niet aan ontbreken, vond ik. Over het naaien op zich valt weinig te zeggen, dat ging verrassend vlotjes. Leuk extraatje: over enkele maanden kan ik me uitleven met het maken van minimeisjeskleertjes.

IMG_20151126_114623674Het pamperzakje is gemaakt uit een vrolijke ananas, kwestie van je gedachten af te leiden naar aangename geurtjes als de pamper erg vol is 😉
IMG_20151126_114459907IMG_20151126_114506660We hadden zelf een zwart verversmatje dat intussen bij andere vrienden terechtgekomen is. Dat vond ik een erg handig ding, ideaal om een baby of peuter op de vloer van een winkel te kunnen verversen zonder dat die vuil wordt (waarbij ik het vooral op de baby had en het winkelpersoneel op de vloer). Deze flamingoversie kan gewoon in de was. 
IMG_20151126_114532987
Het maken van het zakje ging zo vlot dat ik zelfs niet meer twijfelde over hoe ik het lint er aan moest hangen. Ik deed het op halfautomatische piloot, dus natuurlijk zat er eerst een draai in. Maar den tweede keer ging het wel van den eerste keer 😉
IMG_20151126_114444963b

Om het thema bezoek af te sluiten: de rest van de verduisterende gordijnstof werd gebruikt om nog een laatste gordijn te maken, zodat alle logeetjes in een vrij donkere kamer kunnen slapen. Niet dat er hier nog zo veel zonlicht te rapen valt, maar er staat een lantaarnpaal voor ons huis die zijn best doet om dat te compenseren 😉
IMG_20151202_200926170Pamperzakje: stof van zeeman, tutorial van eloleo.
Verversmatje: flamingo’s uit zeeman, waterdichte stof is een stuk van een matrasbeschermer uit de ikea (juiste maat, foute stof), tutorial was “knip de randjes van de flamingohanddoek, rond de hoekjes af, zorg voor een identiek stuk waterdichte stof en naai ze met biaislint aan elkaar vast”. ‘t Is graag gedaan 😉
Zakje: stof van de ikea (tussen de bloemetjes zit een waterdicht laagje, wat me geen overbodige luxe leek als het Deense weer echt zo goed op het Ierse lijkt), patroon en tutorial nog steeds van fynn.
Gordijn: stof van Hickey’s, tutorial was “denk aan de vorige gordijnen en doe ongeveer hetzelfde”.

Het is inmiddels december, wat betekent dat stashvember intussen alweer gedaan is. Ik naaide enkel uit de voorraad, maar speelde een beetje vals door maandag in Kopenhagen twee stofjes te kopen: een rekbaar stofje en een waterdichte jasjesstof. Dat zijn twee stofsoorten die hier in Ierland niet lijken te bestaan, waardoor ik de aankoop nog wel verantwoord vind. En, ook al is er in november maar één groot stofje echt helemaal opgebruikt, mijn stoffendozen gaan toch een stukje makkelijker toe. Ik durf het dus zowaar een succes te noemen. Merci aan Lieke en Hanne voor het initiatief!

Naaisels 150 t.e.m. 152: geboortegeschenkjes

Op 1 juli werd een klein meisje geboren dat een tof wiskundemeisje veranderde in een mama, na een zwangerschap die zwaarder was dan ik me zelfs maar kan voorstellen. Een meisje dat meteen al meer haartjes had dan mijn eigen sprotjes bij hun eerste verjaardag. Een meisje dat het hart stal van haar mama al voor ze in haar armen lag. Een meisje dat sinds kort niet meer de hele tijd bij haar mama kan zijn.

Ik maakte een crèchezakje, een kleutertasje en een winters truitje. Een pakketje dat met liefde gemaakt werd -en een beetje zenuwen, omdat ik het extra goed wou doen voor diegene die mij wegwijs maakte in de wondere wereld van het naaien. DSC02375Er werd nog een crèchezakje gemaakt. Deze derde keer ging het erg vlot, zelfs het aanzetten van de tassenband leverde dit keer geen problemen op. Ik moest alleen tussenin even pauzeren om een nieuw tornmesje te kopen 😉
DSC02373Aangezien de mama een hint gaf, maakte ik een bijpassend kleutertasje. Ook hier ging het naaien wonderbaarlijk vlot, al kwam er een tornmesje aan te pas omdat ik eventjes compleet vergeten was hoe je een zak diepte geeft. Wist ik meteen weer dat ik echt nog niet op automatische piloot mag naaien, want die automatische piloot van mij durft flaters slaan. Dankzij de tips van deze mama kocht ik meteen een goede naaimachine, waar ik erg dankbaar voor was toen ik bij dit zakje door 8 lagen canvas moest stikken en dat zonder problemen lukte.
IMG_20151111_144542367Vlak voor haar eigen verjaardag, naaide de mama zelf een jurkje voor haar dochter. Plan A veranderde in plan B, een warm zacht truitje in maatje 9 maand, zodat het deze winter zou moeten passen. Ik dacht meteen aan de zachte stof die in de voorraad zat en zocht daarna héél hard naar een niet erg rozige rekbare stof (die nog niet opgeëist werd door zoonlief). Die zoektocht was het moeilijkste aan dit naaisel, ik hoop dat het de goedkeuring van de mama krijgt! Dochterlief hielp om de kamsnaps te plaatsen en wou het afgewerkte truitje ook passen. Ze stak haar linkerarm door de linkermouw, zei “ooh zo zacht” en deed het weer af. Ze stak daarna haar rechterarm door de rechtermouw, zei opnieuw goedkeurend “ooh, zo zacht” en deed het weer af. De voor en achterkant kon (en mocht) ze niet aantrekken, dus werden die gewoon uitgebreid geaaid 😉DSC02372Stoffen: zakjes uit ikeacanvas (na 5 zakjes is die ene meter stof nu echt wel helemaal op) met als voering een waterdichte stof uit de sleepstraat of de strik. De bloemetjesstof van de trui komt van het stoffenspektakel, de knuffelzachte voering uit de sleepstraat. Alle stofjes komen uit de voorraad, dus hoera, ik doe nog steeds flink mee aan stashvember.
Patronen en tutorials: het crèchezakje is opnieuw een Fynn bag, de kleutertas is nog een kids messenger bag en de trui werd gemaakt met het coat pattern van Beth Marmorstein. Leve die schatten van mensen die gratis patroontjes en duidelijke tutorials delen op het internet!

Naaisels 137 en 138: kleutertasjes

Ik had nog enkele mooie stukjes stof liggen, net groot genoeg om er zakjes uit te halen. De dochter werd een zakje beloofd uit de rest van de stof van haar verjaardagsjurk en ik had net genoeg vogeltjes om ook een tjilpend zakje te maken.
DSC02295

DSC02293
Het knippen en naaien ging erg vlot. Ja, het speldendoosje werd geleegd op de grond en natuurlijk prikte ik in mijn vingers (het bloedde dit keer zelfs niet echt), maar die vaste waarden horen erbij. Net zoals het labeltje vergeten en er achteraf nog een goed plekje voor zoeken vaste kost is 😉
Alle credit voor dat vlotte verloop gaat naar de tutorial die ik gebruikte om de kids messenger bag te maken.

Het zonnetje scheen zelfs zo fel dat de zakjes bijna licht geven op de foto’s. De echte kleuren zijn iets doffer, zoals je kunt zien op de foto’s waar mijn fotomodel haar exemplaar showt…

Stof: restje verjaardagsjurk uit de strik, de rest van de overbuurvrouw van de bommama.
Patroon en tutorial: kids messenger bag van zaaberry

Naaisels 139 t.e.m. 141: geboortegeschenkjes

Manlief kreeg een achterneefje, dus ging ik aan het naaien. Het werd een grote enveloppe vol “textiles”, want het is een beetje moeilijk om de verrassing niet te verklappen wanneer je de inhoud moet beschrijven. Wat die textiles dan wel mogen zijn?

DSC02266

Vlaggetjes natuurlijk. Ik prikte in mijn vingers, maar niet tot bloedens toe, dus het ging vrij vlotjes. De naam schreef ik er in textielstift op in hetzelfde lettertype als op het geboortekaartje en dat lukte wonderwel (de naam werd vaag gemaakt op de foto, dus je kunt het niet zien, sorry). Ontdekking van de dag: als je een foto wil pakken van een vlaggenlijn waar al een naam op staat en je wil die naam niet tonen, dan kun je de kant met de letters gewoon naar onder leggen. Je zou misschien denken dat ik daar een van de vorige keren al aan had kunnen denken, maar neen hoor. Mijn praktisch verstand laat mij af en toe toch ferm in de steek…

Door het hemdje te maken deed ik mee aan de Zo Geknipt 2 Sew Along. Ik slaagde erin om linkervoorpand en rechtervoorpand om te wisselen, vermoedelijk omdat het stofje dat ik gebruikte geen duidelijke voor- en achterzijde heeft. Na eventjes vloeken op mezelf begon ik te improviseren. Dat vrij goed ogend gefoefel zorgde ervoor dat er geen echte problemen waren om de drukknoopjes te bevestigen, alleen hangt de ene kant van de drukknoopjes niet vast aan een speciaal daarvoor voorzien extra stukje stof, maar aan een binnennaad. Sjoef, want ik vreesde dat het veel erger ging zijn.
DSC02270Ik maakte ook nog een crèchetasje in de stijl van het geboortekaartje. De fynn bag van fynn had al bewezen dat die heel erg geschikt is als crèchezakje, dus met het idee “als het goed is, dan moet je het niet veranderen” maakte ik nog een Fynn bag. Het flockfiguurtje knipte ik uit met de hand en ben ik best wel trots op, vooral omdat ik het op het einde niet verprutste (een veel voorkomend probleem bij mij). Ik gebruikte vrij dunne stofjes voor de buitenkant en compenseerde dit door de zwaarste canvas uit mijn voorraad te gebruiken als voering. Zo lang het zakje niet te vaak over de grond gesleept wordt, zou dat voldoende moeten zijn (of daar ga ik toch van uit). Omdat ik zelf nogal ferm fan ben van zakjes die tegen de regen kunnen, stak ik nog een laagje waterdichte matrasbeschermer tussen buitenstof en voering die tegelijk ook dienst mocht doen als versteviging. Ik gebruikte Ierse tassenband die iets smaller is dan al diegene die ik in België kocht en daardoor perfect paste in de Ierse sluitgesp. We negeren eventjes dat die dingen mogelijks/waarschijnlijk helemaal niet in Ierland of België gemaakt worden, maar kom, je snapt wel wat ik bedoel hé. De enige stap uit de tutorial waar ik op vast liep, was “Bevestig de 2 delen van de schouderband met de nodige sluitingen”. Gelukkig kwam google to the rescue, al kostte het me enkele zoekopdrachten om te weten wat ik juist zocht. Het leek wel een beetje een déjà vu, maar dat ik hier opnieuw vastliep lag volledig aan mij.  Pluspunt: ik ben geen ezel, want die stoten zich gèèn twee keer aan dezelfde steen ;-).DSC02267

Toen manlief het kaartje geschreven had (want aja é, voor het kindje van zijn neef moet ie zelf ook wel iets doen) en ik alles in elkaar stak zodat het op de post kon, vroeg manlief of ik er labeltjes aan gehangen had. Niet dus… Dat labeltje op het hemdje zit op zo’n leuke plek dat het er uitziet alsof er keihard over nagedacht is, dat aan de tassenband  is een al even grote gelukstreffer. Steeds professioneler ogend gefoefel, al zeg ik het zelf 😉

Vlaggetjes: laatste gele stof van de superheldencape, blauwe van de schuinoverbuurvrouw van mijn ouderlijke woonst.
Hemdje: paarse stof vermoedelijk van het stoffenspektakel, blauw weet ik niet goed meer, mogelijks ook van de schuinoverbuurvrouw.  Patroon is het hemdje maat 80 uit Zo Geknipt 2 van van Riet en Lies.
Crèchetas: gele stof uit Hickey’s en blauwe is dezelfde als bij het hemdje. Patroon (Fynn bag) en heel duidelijke tutorial van Fynn