Tag Archives: pyjama

Naaisel 165: een pyjama zoals papa

Het allereerste kledingstuk dat ik ooit maakte (allez, als je een schort geen kledingstuk noemt toch) was een herenpyjama. Ik maakte bij dat kledingstuk voor het eerst knoopsgaten, sakkerde tijdens het aannaaien van de knopen en was supertrots toen het af was. Ik besloot tijdens de pasbeurt dat ik in het vervolg misschien toch ook het voor- en achterpand van het bovenstuk zou verlengen, zoals ik met de mouwen en broekspijpen gedaan had. Sja, je kunt niet alles van den eerste keer goed doen hé.

Doordat ik toen wel nog braafjes de voorgestelde hoeveelheid zachte flanel kocht, maar al bijna net zo zuinig knipte als nu, bleef er al die tijd een vrij grote rest stof in de voorraad liggen. Aangezien zoonlief intussen echt wel uit zijn een-beetje-assorti pyjama’s gegroeid is (deze en deze) en de dochter in zijn plaats pinguïngewijs assorti slaapt met de papa, maakte ik er voor hem een nieuwe pyjama van. Het leuke van alle naaiervaring die ik in de tussenliggende tijd opdeed, is dat het maken van deze pyjama meer dan dubbel zo snel ging als een dikke twee jaar geleden, ook al zijn de stukken een pak groter geworden 😀

Et voilà, zo zal de zoon toch ook iets zelfgemaakts onder de kerstboom vinden!
IMG_20151218_100316488Stof: de Strik
Patroon: Burda, winter 2013
Maaktijd: ongeveer 8u, van patroon overtekenen tot kamsnaps bevestigen.

Naaisels 74 en 75: poppenkleertjes

Oftewel, pyjama’s voor de prinsessepop. Die pop kreeg de dochter vlak na haar oogoperatie en kreeg al gauw nieuwe kleertjes. Haar oorspronkelijke jurkje is zo’n duizend keer mooier, maar bevat glittertjes. Aangezien er minstens een maand absoluut niets in dochterliefs oogjes mag terechtkomen, kreeg ze algauw nieuwe kleertjes. Nu ja, kleertjes… het zijn slaapkleertjes geworden. Ja hoor, pyjama’s, ook al heeft geen van jullie er zelf eentje met een rokje. Uiteraard werden ze gemaakt voordat ik mezelf omtoverde in Spakkie door van het onderste treetje van de trap te schieten met de dochter in mijn armen en zo mijn linkervoet een (haarlijn)fractuur bezorgde en datzelfde slecht-vallen-kunstje bij het binnenkomen van de spoedafdeling herhaalde voor mijn rechtervoet.

De dochter assisteerde door de stofjes uit te kiezen, op mijn schoot te zitten tijdens een groot deel van het stikken en heel zorgvuldig de kamsnaps uit te kiezen (die roze mama!).

Bij de oranje versie gebruikte ik voor mijn enige siersteek die niet op een overlockstiksel lijkt. Ik kon het niet laten dat te vermelden, anders heeft er niemand het gezien 😉

Na 2 dagen met af en toe naaipauzes (je weet wel, zo tussen de marteloogverzorgingssessies die toen nog moesten doorgaan in), had asjepoesje keuze uit 4 verschillende outfits.
samenAl zijn alle kleertjes de laatste tijd té warm en loopt ze liever gezellig in haar ondergoed rond. Die prinsesjes toch hé!

Stof: doorgekregen van de schuinoverbuurvrouw van bomma en bompa. Merci daarvoor!
Patroon: overduidelijk onbestaande, anders zou ik het kleertjes noemen in plaats van slaapkleertjes.

 

Naaisels 37 en 39: kinder- én herenpyjama

Op mijn verjaardag kreeg ik een supercadeau van manlief: een tochtje met zijn tweetjes door de sneeuw naar zowel de Sleepstraat als De Strik. Ik ontdekte er een rol pinguïnflanel. Perfect! Manlief is fan van een of ander obscuur besturingssysteem dat een pinguïn als mascotte gebruikt en ik had al een herenpyjama gemaakt in de naailes, dus kreeg ik meteen het lumineuze idee om een pinguïnpyjama te maken. Van manlief kreeg ik het stofje. Extra veel stof zelfs, want ik had een sublieme pyjama in gedachten waarbij de prints naadloos in elkaar overliepen…

Een dikke 5 maanden later begon ik eindelijk de patronen uit te knippen. Ik slaagde er zelfs in om er niet alleen een herenpyjama uit te halen, maar ook nog een kinderpyjama. Hoera, zo kon ik een mini- en een maxiversie maken en kunnen mijn mannen assorti gaan slapen 😀
Rekening houden met de print? Aaaaaargh, ik wist dat ik iets vergeten was…

Specificaties: leve de kamsnaps (ook al had manlief een beetje schrik omdat hij de pyjamavest moest aandoen tijdens het snappen en die priem gevaarlijk dicht bij zijn stoere torso kwam).
Er was net niet voldoende stof meer om de kraag van de minipinguïn in dezelfde stof te maken, dus kreeg die een geel kraagje. Toen zoonlief het vestje aanpaste, bleek dat kleurtje perfect om wat kleur te geven aan zijn snoet, dus onderging de maxipinguïn dezelfde aanpassing. Zo bleek het vergeten dat je dat kraagdeel 2x moet uitknippen plots een pluspunt te zijn (maar nee jong, ik heb dat keihard expres gedaan hoor, tumtidum).

Puur voor de volledigheid: minipinguïn is naaisel 37, maxipinguïn moest tot de voorlaatste dag van september op zijn afwerking wachten en werd zo naaisel 39. Dat is nog steeds ruim op tijd voor onze trouwverjaardag -en jullie moeten nog minstens tot dan wachten voor je een foto te zien kunt krijgen van mijn bij elkaar horende lievekes…

Patroon: naailes
Stof: Sleepstraat op de hoek

Naaisel 38: kinderpyjama

Naaisel 37 wacht op de afwerking van naaisel 39, waarna ze samen moeten wachten op onze 5e trouwverjaardag voordat de ontvangers ze eindelijk mogen aandoen. Ik ben benieuwd of ze zolang zullen kunnen wachten (niet dat ze de keuze krijgen, maar allez).

Soit, naaisel 38 dan maar: de gele kinderpyjama. Het vestje ging al supervlot, op een avond zat het in elkaar (in alle eerlijkheid moet ik er wel bij vermelden dat de stof al eerder geknipt was en zelfs de vlieseline er al op plakte). Dus, jippie-ja-jee, vanaf nu heeft zoonlief 2 pyjama’s waarvan de onderdelen naar hartenlust uitgewisseld kunnen worden. Of anders kan hij me ook versteld doen staan door voor een keer een bijpassend boven- en onderstuk te kiezen, de wonderen zijn de wereld nog niet uit natuurlijk 🙂
patroon: naailes, net zoals de vorige keer
stof: de strik, where else?

Naaisel 36: kinderpyjama

De kinderpyjama is ein-de-lijk af! Waarom eindelijk? Awel, zelfs de kussenhoezen hebben niet zo lang op hun afwerking moeten wachten als dit. Mensen uit de naailes kunnen het bovenstuk herkennen -het is te zeggen, als hun herinneringen nog teruggaan tot december vorig jaar. Toen de pyjama daar op het programma stond, wou ik eigenlijk niet alleen maar een herenpyjama maken (naaisel 5 begot, dat is meer dan 30 projectjes geleden), maar ook een kinderpyjama voor zoonlief. Waarom voor de zoon en niet voor de dochter? Awel é, de kleinste maat in het boekje was een 110. Zoonlief kwam daar al een minibeetje bij in de buurt met zijn toenmalig maatje 86/92, dochterlief nog in de verste verte niet met haar maatje 74…

Ik maakte een groen jasje en een gele broek. Proberen ze je in de winkel wijs te maken dat je een volledige pyjama uit 1m stof kunt krijgen? Niet geloven jong, écht niet, diene vent wil gewoon snel van je af geraken… De knoopsgaten, knopen en rekker werden, wegens absoluut niet dringend te noemen, uitgesteld tot sint juttemis. Ik kocht nog extra groene en gele stof om 2 volledige pyjama’s te maken, zodat zoonlief zelf naar hartenlust de boven- en onderstukken kan combineren.

Blijkbaar was sint juttemis deze week in aantocht, want de pyjamavest werd afgewerkt. Met kamsnaps *dankjewel internet voor de voorbeelden die er zo simpel uitzagen en specifieker ook dankje aan mijn super-naai-tips-gevend-vriendinnetje*. Geen gesukkel met knoopsgaten en knopen dit keer (dat hou ik wel voor het hemdje uit de naailes), maar gewoon prik, duw en tadààà klaar. Ik heb er zelfs maar 2 rondjes verprutst voor ik het systeem doorkreeg, sterk hé! Het gaatje prikken blijkt echt wel cruciaal te zijn, dat zal me leren te lui zijn om op te zoeken hoe dat nu eigenlijk marcheert…

Een groene broek kwam er ook nog aan te pas, zodat ik hier een mooi setje kan presenteren. De gele versie wacht nog op een jasje, maar komt er binnenkort écht wel aan. Denk ik.


patroon: naailes, wegens geen flauw idee meer uit welk boekje het komt (niet dat dat zo erg is, want het was boekje leek bijna even oud als ikzelf, dus de kans dat iemand het liggen heeft is quasi nul)
stof: de strik natuurlijk

Naaisel 5: herenpyjama

De herenpyjama. Nog op tijd af om manlief te vergezellen naar Chicago, zodat er een stukje van mij bij hem is als hij droomt 😉

Dit was alweer een naaisel uit de naailes, eentje waarbij ik héél veel leerde. Ik leerde namelijk

  • patrooondelen verlengen. De mouwen en broekspijpen werden langer, want manlief is zelf ook langer dan de gemiddelde man. Achteraf gezien had ik misschien beter ook de voorpanden en het rugpand wat verlengd. Ach ja, je kunt niet alles van de eerste keer goed doen hé.
  • mouwen inzetten. Bij kinderkleertjes passen de mouwen nog mooi in het armgat, bij mannenkleren komen hier al enige pogingen tot rekken en trekken bij te kijken. Het mouwdeel is namelijk breder dan het stuk waar het aan genaaid moet worden, wat naar het schijnt nodig is om je armen er vlotjes in te kunnen bewegen. Een neveneffect is dat je valse plooitjes stikt en ik er na poging “te veel” maar gewoon van uit ging dat ze niet zichtbaar zijn.
  • knoopsgaten maken. Niet meteen mijn favoriete onderdeel van dit naaisel, al apprecieer ik er mijn eigen machien des te meer door. De naaimachines die voor de starterscursussen gebruikt worden stammen namelijk al uit de vorige eeuw, wat het maken van een knoopsgat nog net dat ietsje ingewikkelder maakt zodat de moed je in de schoenen zinkt bij het gedacht eraan alleen al. En dan heb ik het nog niet eens over die knopen die je daarna nog moet aannaaien…

patroon: naailes
stof: de fameuze strik. Wegens altijd in het gezelschap van één of twee afleidertjes met hoge smeltfactor heb ik er voorlopig enkel positieve ervaringen.