Tag Archives: hemd

Naaisels 139 t.e.m. 141: geboortegeschenkjes

Manlief kreeg een achterneefje, dus ging ik aan het naaien. Het werd een grote enveloppe vol “textiles”, want het is een beetje moeilijk om de verrassing niet te verklappen wanneer je de inhoud moet beschrijven. Wat die textiles dan wel mogen zijn?

DSC02266

Vlaggetjes natuurlijk. Ik prikte in mijn vingers, maar niet tot bloedens toe, dus het ging vrij vlotjes. De naam schreef ik er in textielstift op in hetzelfde lettertype als op het geboortekaartje en dat lukte wonderwel (de naam werd vaag gemaakt op de foto, dus je kunt het niet zien, sorry). Ontdekking van de dag: als je een foto wil pakken van een vlaggenlijn waar al een naam op staat en je wil die naam niet tonen, dan kun je de kant met de letters gewoon naar onder leggen. Je zou misschien denken dat ik daar een van de vorige keren al aan had kunnen denken, maar neen hoor. Mijn praktisch verstand laat mij af en toe toch ferm in de steek…

Door het hemdje te maken deed ik mee aan de Zo Geknipt 2 Sew Along. Ik slaagde erin om linkervoorpand en rechtervoorpand om te wisselen, vermoedelijk omdat het stofje dat ik gebruikte geen duidelijke voor- en achterzijde heeft. Na eventjes vloeken op mezelf begon ik te improviseren. Dat vrij goed ogend gefoefel zorgde ervoor dat er geen echte problemen waren om de drukknoopjes te bevestigen, alleen hangt de ene kant van de drukknoopjes niet vast aan een speciaal daarvoor voorzien extra stukje stof, maar aan een binnennaad. Sjoef, want ik vreesde dat het veel erger ging zijn.
DSC02270Ik maakte ook nog een crèchetasje in de stijl van het geboortekaartje. De fynn bag van fynn had al bewezen dat die heel erg geschikt is als crèchezakje, dus met het idee “als het goed is, dan moet je het niet veranderen” maakte ik nog een Fynn bag. Het flockfiguurtje knipte ik uit met de hand en ben ik best wel trots op, vooral omdat ik het op het einde niet verprutste (een veel voorkomend probleem bij mij). Ik gebruikte vrij dunne stofjes voor de buitenkant en compenseerde dit door de zwaarste canvas uit mijn voorraad te gebruiken als voering. Zo lang het zakje niet te vaak over de grond gesleept wordt, zou dat voldoende moeten zijn (of daar ga ik toch van uit). Omdat ik zelf nogal ferm fan ben van zakjes die tegen de regen kunnen, stak ik nog een laagje waterdichte matrasbeschermer tussen buitenstof en voering die tegelijk ook dienst mocht doen als versteviging. Ik gebruikte Ierse tassenband die iets smaller is dan al diegene die ik in België kocht en daardoor perfect paste in de Ierse sluitgesp. We negeren eventjes dat die dingen mogelijks/waarschijnlijk helemaal niet in Ierland of België gemaakt worden, maar kom, je snapt wel wat ik bedoel hé. De enige stap uit de tutorial waar ik op vast liep, was “Bevestig de 2 delen van de schouderband met de nodige sluitingen”. Gelukkig kwam google to the rescue, al kostte het me enkele zoekopdrachten om te weten wat ik juist zocht. Het leek wel een beetje een déjà vu, maar dat ik hier opnieuw vastliep lag volledig aan mij.  Pluspunt: ik ben geen ezel, want die stoten zich gèèn twee keer aan dezelfde steen ;-).DSC02267

Toen manlief het kaartje geschreven had (want aja é, voor het kindje van zijn neef moet ie zelf ook wel iets doen) en ik alles in elkaar stak zodat het op de post kon, vroeg manlief of ik er labeltjes aan gehangen had. Niet dus… Dat labeltje op het hemdje zit op zo’n leuke plek dat het er uitziet alsof er keihard over nagedacht is, dat aan de tassenband  is een al even grote gelukstreffer. Steeds professioneler ogend gefoefel, al zeg ik het zelf 😉

Vlaggetjes: laatste gele stof van de superheldencape, blauwe van de schuinoverbuurvrouw van mijn ouderlijke woonst.
Hemdje: paarse stof vermoedelijk van het stoffenspektakel, blauw weet ik niet goed meer, mogelijks ook van de schuinoverbuurvrouw.  Patroon is het hemdje maat 80 uit Zo Geknipt 2 van van Riet en Lies.
Crèchetas: gele stof uit Hickey’s en blauwe is dezelfde als bij het hemdje. Patroon (Fynn bag) en heel duidelijke tutorial van Fynn

Naaisels 124, 125 en 126 en waarom ik geen hemden met lange mouwen meer koop

Beeld je even in dat je zelf, als job, verstelwerk uitvoert.
Hoe veel zou je vragen om één knoop aan te naaien?
Zoek een hemd of blouse en tel hoeveel knopen daaraan hangen. Als referentie, zoonliefs hemdjes tellen 7 knopen, die van manlief 9.
Bereken wat je vraagprijs zou zijn om al die knopen aan te naaien. Manlief ging hierbij in gedachten voor een hoeveelheidskorting, ik merkte op dat je wel bijna dubbel zo lang bezig bent om 2 knopen aan te naaien in plaats van 1.
Vermenigvuldigd dat getal met 10.
Wat is jouw resultaat?

Dit zou eigenlijk het minimumbedrag moeten zijn dat je betaalt voor een hemdje met lange mouwen. Als een hemd minder (of veel minder) kost, dan is er ergens in het proces iets fishy gebeurd. Sorry, ik wou ook dat het niet zo was.

Hemden met lange mouwen en jassen, dat zijn zowat de moeilijkste kledingstukken om te maken. Voor hemden kun je goedkopere stoffen gebruiken dan voor jassen (een jas die wind noch water tegenhoudt zou weinig succes hebben), wat voor een deel verklaart waarom je voor een jas in het algemeen meer betaalt dan voor een hemd. Het aannaaien van alle knopen, dat is maar een fractie van het werk, zeker geen tiende ervan. Het maken van de mouwsplitten en het aanzetten van de mouwboorden duurt een stuk langer, de kraag met staander aanzetten duurt ongeveer even lang als twee mouwboorden, en dan moet je ook nog de stukken aan elkaar stikken, de mouwen er aan hangen, eventueel wat nepen of vouwen stikken, knoopsgaten maken…  Maar met optimalisatie van het werk (mensen die telkens hetzelfde stukje werk doen ipv alle stappen na elkaar door dezelfde persoon) en de lagere leefkosten in lageloonlanden, kun je desnoods stellen dat 10 keer de prijs die jij zou vragen voor alleen maar het naaien van de knopen een redelijke prijs is voor een volledig hemd.

Voor mij is dit een beetje een probleem: ik ken geen winkels waar ze hemden met lange mouwen verkopen voor een prijs die ik fair vind. Sinds ik voor het eerst <een hemdje maakte en weet hoe veel werk er in kruipt, geven hemden met lange mouwen in de winkel mij een wrang gevoel. Een gevoel dat ik niet zo erg heb bij t-shirten, broeken, rokken, de meeste jurkjes, truien of zelfs hemdjes met korte mouwen, omdat ervaring me leert dat dit met ervaring en bandwerk steeds sneller kan, zelfs als je het alleen doet.

Aangezien zoonlief niet alleen grijze broeken moet dragen op school, maar ook witte hemden met lange mouwen, wist ik dat ik ze zelf zou naaien. Iets met mijn principes niet overboord gooien nu er effectief hemden met lange mouwen verplicht worden (ja, ik had makkelijk praten met een man die t-shirten mag dragen op zijn werk, dat besef ik maar al te goed), mijn geweten sussen, zo lang mogelijk uitstellen, veel sakkerenen en dat zelf willen doen vervloeken terwijl ik bezig was omdat ik het niet meer kon uitstellen.  Na het eerste hemd waren de witte kamsnaps op, dus de andere twee kregen effectief knoopsgaten en gewone witte/doorzichtige knopen. Wat eigenlijk verrassend weinig werk was in vergelijking met de rest (op amper een dik uur extra per hemdje was het geflikt). De hemdjes werden zo nauwkeurig gemaakt, compleet met de exacte berekening van de positie van de knopen en de grootte van de knoopsgaten, dat zelfs de naailesjuf er waarschijnlijk niet meteen fouten aan zou kunnen ontdekken. Al betwijfel ik dat ze het goed zou vinden dan één hemdje mouwen heeft in rekbare stof, met mouwboorden die niet rekken (mijn stof was alweer net iets te vroeg op). Tja, die 10 op 10 voor naaien, die hoef ik nu ook weer niet te halen.

IMG_20150818_104140543

Patroon: Elvis uit Ottobre 1/2015
Stof: de strik

Naaisel 67: dinosaurushemdje

Na het maken van een broek zoals van Jules en een short zoals van Jules, stond er nog een dinosaurushemdje zoals van Jules op het lijstje. Dat kwam er nog net op tijd voor een foto met Jules en om ‘op zijn paasbest’ toe te komen op het paasfamiliefeest. Het werd nog zo’n klassieker uit het naaiblogwereldje: een Apple-hemdje.

Het maken ging al stukken vlotter dan de vorige hemdjes en, jippie, dat is niet enkel te wijten aan de véél makkelijkere korte mouwtjes. Het hemdje zag er bij Jules verrassend donker uit, dus kreeg zoonliefs exemplaar een vrolijk blauw kraagje.
DSC08460Stof: de Strik natuurlijk
Patroon: apple hemdje uit de ottobre 3/2010

Naaisel 65: lentekleren voor klaspop Jules

Deel 5: lente. Want waarom zou je in hemelsnaam chronologisch werken? 😉
DSC08453Een hemdje met korte mouwtjes, een short en sandaaltjes, want eens de zon tevoorschijn komt willen armpjes, beentjes en blote teentjes er ook van genieten.

Aangezien Jules een actief kleuterjongetje is en misschien wel, net zoals zoonlief, dol is op schatten verzamelen op elk mogelijk moment en daar bijgevolg een goede opbergplek voor nodig heeft, kreeg zijn korte broek een achterzakje. Jules ging er even bij liggen en rolde om zodat ik er een foto van kon pakken. Zolang hij de zoon maar niet al te hard wil nabootsen en er bergen zand in verzamelt, is het goed…
DSC08457Stof: olifantjesstofje uit de Strik, donkerblauwe stof uit de kringloopwinkel.
Patroon: hemdje en broekje met patroontjes van vorige keer, maar dan ingekort en op het gevoel een beetje aangepast. Sandaaltjes met de losse pols en vingers die lastig deden van het pringelen om die bandjes te keren.

Naaisel 54: een hemdje

Also known as my nemesis. Het maken leek een beetje op een goeie ouwe Griekse tragedie.

Het begon met hubris (oftewel overmoed): het hemdje van zoonlief was af, dus zou ik wel snel en vlotjes nog zo’n hemdje kunnen maken voor het oudste neefje, niet? En alsof dat nog niet genoeg was, waagde ik het om na naaisel 53 luidop te zeggen dat ‘ik nu toch geen beginneling meer ben hé’. Gelukkig kwam het zelfs tijdens die hoogmoedigste momenten niet in me op om mezelf ‘gevorderd’ te noemen, want had dit naaisel nóg moeilijker gedaan dan was het misschien met een gefrustreerde zwaai in de vuilbak gekieperd.

Op hubris volgt de nemesis (oftewel wraak van de goden), in mijn geval nam het de vorm aan van een sterrenhemdje. Ik deed zo ongeveer alles goed waar ik in de naailes op sakkerde (de mouwsplitjes eraan zetten bijvoorbeeld, dat lukte nu in no time). Ik deed ook zo ongeveer alles fout waar ik in de naailes geen problemen mee had (de kraag er op de juiste manier aanzetten bijvoorbeeld, om maar iets te noemen). Ik naaide de voorpanden supervlot aan de bovenstukken van het rugpand. Om, eens dat helemaal in elkaar zat en het gefoefel wegens binnenstebuiten naaien achter de rug was, te merken dat het rugpand er niet aan stond. Leve het tornmesje…

Een tijd later was het me dan toch gelukt om het rugpand tussen de bovenstukjes te krijgen en liet ik het hemdje een tijdje rusten om mijn frustratieniveau naar een aanvaardbare hoogte te laten zakken. Het hemdje was bedoeld als kerstcadeautje, maar dat is heel erg mislukt… Met de verjaardag die naderde werd het tijd om er eindelijk aan te herbeginnen. Starten met de mouwen dan maar. Pas nadat de eerste mouw gespeld was en ik me afvroeg hoe ik me zo had kunnen vergissen bij het knippen van het rugpand,  besefte ik dat het er niet zo hoorde uit te zien:
P1200763De rest van mijn flaters ga ik niet zo uitgebreid uit de doeken doen, laat ik het er maar op houden dat het niet helemaal ging zoals ik hoopte. Opnieuw, leve het tornmesje…

Derde en laatste fase van een Griekse tragedie: de katharsis. Omdat ik me intussen helaas niet meer kan verstoppen achter het label beginneling, noem ik mezelf vanaf heden een ‘ietwat gevorderde prutser’. Ik pruts en (ver)knoei nog even veel als toen ik pas begon, maar ik ben al serieus gevorderd in het onopvallend maken van dat gefoefel. Dit lijkt nogal op een conversatie tijdens een van de vorige naailessen, waar ik aan het sakkeren was op een rits: als we niet leren naaien, leren we wel professioneel foefelen… 😉

Bommama en Laloe, als je het hemdje te zien krijgt, gelieve er niet al te uitgebreid naar te kijken. Ik ga er voor mijn eigen gemoedsrust van uit dat mijn fouten niet keihard in het oog springen van niet-naaisters. Plus, ondanks de gebreken had ik een jaar geleden niet gedacht dat ik nu al zo’n hemdje zou kunnen maken. Hopelijk is grote neef er blij mee en vindt hij het leuk dat hij zelf de kamsnaps kan opentrekken.
P1200765Stofje: nog steeds van kringloopwinkel
patroon: Beethoven, Ottobre 3/2010 (de lange-mouw-versie van het applehemdje)

Naaisel 45: een supersjiek hemd met lange mouwen

Mijn eerste naailesproject van dit schooljaar is af! Woeptiedoe en jippie-ja-jee, want het heeft me 8 weken gekost om dit hemdje te maken, veel getorn en af en toe wat frustraties. Die frustraties minderden naarmate er meer lessen achter de rug waren -tegenwoordig ben ik helemaal murw van de werkdag die pas vlak ervoor stopt, waardoor mijn nauwkeurigheid te wensen overlaat (helaas, daar ben ik het intussen zelf ook al mee eens), maar de opmerkingen daarover niet echt meer tot me doordringen. Leve het tornmesje! Het helpt natuurlijk ook wel dat ik na de eerste paar lessen effectief technieken bijleerde. Hallo daar, mooie mouwsplitjes 🙂

Vorige week was zoonlief nog maar matig enthousiast en stelde voor dat ik het aan zijn oudste neefje kon geven (tot zover mijn zelfvertrouwen). Toen besefte ik dat het hemdje al op tijd af kon zijn voor het familiefeest, maakte het bijpassende naaisel 44, werkte zijn hemdje donderdagavond effectief af en kreeg er op vrijdag dan toch een enthousiaste reactie op. Hoezo, iets wordt plots stukken interessanter als de andere het leuk vindt? Sorry, oudste neefje, zoonlief wil het toch voor zichzelf. Het enige wat hij nu nog minder vindt is dat zijn zusje makkelijke kamsnaps heeft en hij het moet stellen met echte knopen, die hij zelf moeilijk open of dicht krijgt. Sorry lieveke, die knoopsgaten waren verplicht. Met kamsnaps was de juf niet te weten gekomen dat ik zelden hemden strijk (blijkbaar was dat te zien aan het feit dat de richting van de knoopsgaten in de manchetten fout was… maar dat heb ik er eigenlijk wel voor over).

En dan nu, het meest nauwkeurige werkstuk dat ik ooit al gemaakt heb, op een kapstok die er veel te breed voor is, tadààà
Stof: kringloopwinkel
Patroon: naailes (oftewel, het Beethoven hemdje uit Ottobre 03/11)

Naaisel 18: een hemdje

Dit is het laatste naaisel van april. Ook al staat er heel wat op mijn dit-wil-ik-maken-lijstje voor mij, het duurt nog wel even voor ik weer iets af heb. Jammer of hoera, dat mogen jullie beslissen. De kindjes zijn in tussentijd alleszins heel ijverig geweest in het creëren van leuke momenten, die ik vaak zelfs kon fotograferen, hoezee!

Soit. Naaisel 18 dus. Mijn naaiselaantal is bij deze volwassen geworden -> feest! We hadden al niet-verkleedkleren voor de anderen, maar niet voor de zoon? Dàt kan niet zijn! *en zo vinden we altijd wel een reden om achter het naaimachien te kruipen*

De knalgele Jacob-broek van het achterneefje schreeuwde maak-mij-na met pasen, maar voorlopig slaag ik er nog in om die kreet te weerstaan. Er ligt wel al een koekiemonsterblauwe stof te wachten tot ik overstag ga…

Eerst een hemdje voor ons kind. Want sja, een vest heeft hij niet meteen nodig, we hebben nog maar net 3 nieuwe bermuda’s gekocht en ik wou per se iets uit mijn nieuwe boek, Zelfgemaakte kleertjes, maken. Bleef er alleen nog de Loïc over zeker? Wat een geluk dat zoonliefs kast nog geen enkel hemdje bevatte en ik daar wel verandering in wou brengen…

Amper 7u ben ik ermee bezig geweest (jaja, voor mij is dat echt wel nog amper 7u, niet amai, 7u, zo lang). Zondagavond begonnen, maandag in de les ijverig verdergewerkt en dinsdag tijdens het dutje van de dochter afgewerkt. De uitleg vond ik niet al te schitterend. Sommige stukken zijn voor ervaren naai(st)ers waarschijnlijk zo logisch dat ze niet vermeld moeten worden, maar ik heb bij sommige delen echt moeten puzzelen of mijn naailesjufhulplijn inschakelen (*grrrmbl* neen, ik naai niet naast de computer. Ook al is er een ondersteunende blog, een boek dient toch net om internet eens niet nodig te hebben? *grrrmbl*).

Ach ja, uiteindelijk ben ik wel ferm content met het resultaat. Alleen de afwerking van de kraag vind ik wat minder geslaagd. De mysterieuze afwerkingsstap van de kraag kon ik echt niet ontcijferen omdat mijn naailesjufhulplijn niet in de buurt was toen de dochter sliep… Maar zolang zoonlief niet opmerkt dat het een beetje kriebelt in zijn nekje zwijg ik erover als vermoord.

Anyway, tadààà:
stof: keuze van de zoon (met “koekiemonsterblauw én olifanten, kijk kijk kijk toch eens naar dit eentje” hints van mijnentwege), uit de Strik.
patroon: Loïc uit Zelfgemaakte kleertjes (of toch alleszins iets wat er heel goed op zou moeten lijken)