Tag Archives: gordijn

Naaisels 153, 155, 156 en 157: baby-in-de-buik-geschenkjes en, och ja, ook nog een gordijn

Ik heb niet één grote vriendengroep, maar een heleboel kleinere groepjes van mensen die ik graag heb. De ene vriendin die al uit het middelbaar stamt, de vriendjes van de wiskunde, die van de fysica, die van de studentenkring. En dan heb je nog die heel erg leuke mensen van mijn werk, die van de naailes en ga zo maar door…

Mama worden veranderde niet alleen mijn leven, maar ook heel veel vriendschappen. Op één bevriend koppel van mijn eerste werk na, waren we de eersten met een baby. Die baby was de eerste maanden nogal arbeidsintensief (hah, wat een eufemisme), waardoor ik erg lang eigenlijk amper het huis uitkwam en al helemaal geen energie had om ‘s avonds nog weg te gaan. Weggaan is een stuk moeilijker als er geen familie klaar staat om op te passen en als je baby even uit zijn ritme halen synoniem is voor een baby die dagenlang compleet uit zijn doen is. Het plezier van enkele uren weggaan verdwijnt al snel als je daarna dagenlang keihard over je grenzen moet gaan. Het heeft erg lang geduurd die energiebalans positief werd. Vele vriendjes vroegen me nog meerdere keren om mee weg te gaan, maar sja, als het antwoord telkens neen is, dan komt daar ooit een einde aan. Achteraf gezien heb ik de verkeerde mensen om hulp gevraagd, want diegenen die ze hadden willen bieden wisten niet hoe moeilijk we het hadden. Tegen de tijd dat ik weer klaar was voor de wereld rondom mij, bleek die een stukje leger dan voorheen. En tegelijk zo veel voller.

Eén koppel pakte het anders aan. Ze vroegen ons mee, wij zeiden dat het niet lukte. Ze vroegen ons opnieuw mee, wij zeiden opnieuw dat we niet weg konden. De volgende keer vroegen ze of ze anders naar ons mochten komen, zodat we van hun gezelschap konden genieten mét de baby erbij. We waren in de wolken met dat aanbod. Ze hebben zich sindsdien vaker bij ons uitgenodigd dan om het even wie anders en we hebben elke keer uitgekeken naar die bezoekjes. Als ze zichzelf al lang niet meer uitgenodigd hadden, misten we hen en nodigden hen zelf uit. We hadden extra pantoffeltjes klaarliggen in de schoenenkast en een extra dekentje voor in de zetel. Voor bedtijd werden ze opgeëist door de kindjes, de vriendin werd meestal overtuigd om ze mee in bed te stoppen en een verhaaltje voor het slapengaan te vertellen over toen ze zelf nog klein was. Ze trouwden, zoonlief wachtte hen op bij de ingang van de receptie en kon ze overtuigen om hem elk een hand te geven en zo de entree te maken. Ze gingen een jaar naar Amerika en wij merkten dat een jaar voorbijvliegt, zelfs als de weekends leger zijn. Ze kwamen terug. We gingen met zijn zessen naar de Efteling als reünie. De vriend werd door de kindjes in de hoek gezet en ook gevraagd om hen te dragen als kinderbeentjes te moe werden, de vriendin werd op handen gedragen. We aten spaghetti. En brownie. En spaghetti. En nog meer spaghetti. We gingen samen naar het Wolfsven. We zagen ze nog enkele keren. Wij verhuisden eind juni naar Dublin. Zij verhuisden eind augustus naar Kopenhagen (de vriend die al eerder daarheen verhuisde lokte hen daarheen). Haar buik groeit sneller dan onze kindjes. Ik nodigde mezelf uit, ging erheen en deed dat natuurlijk niet met lege handen.

Et voilà, daarmee komt de langste inleiding ooit tot een eind. Ik maakte voor het eerst een pamperzakje en een verversmatje (per ongeluk een waterproof matrasbeschermer kopen is naaigewijs toch al erg nuttig gebleken). Een crèchezakje kon er ook niet aan ontbreken, vond ik. Over het naaien op zich valt weinig te zeggen, dat ging verrassend vlotjes. Leuk extraatje: over enkele maanden kan ik me uitleven met het maken van minimeisjeskleertjes.

IMG_20151126_114623674Het pamperzakje is gemaakt uit een vrolijke ananas, kwestie van je gedachten af te leiden naar aangename geurtjes als de pamper erg vol is 😉
IMG_20151126_114459907IMG_20151126_114506660We hadden zelf een zwart verversmatje dat intussen bij andere vrienden terechtgekomen is. Dat vond ik een erg handig ding, ideaal om een baby of peuter op de vloer van een winkel te kunnen verversen zonder dat die vuil wordt (waarbij ik het vooral op de baby had en het winkelpersoneel op de vloer). Deze flamingoversie kan gewoon in de was. 
IMG_20151126_114532987
Het maken van het zakje ging zo vlot dat ik zelfs niet meer twijfelde over hoe ik het lint er aan moest hangen. Ik deed het op halfautomatische piloot, dus natuurlijk zat er eerst een draai in. Maar den tweede keer ging het wel van den eerste keer 😉
IMG_20151126_114444963b

Om het thema bezoek af te sluiten: de rest van de verduisterende gordijnstof werd gebruikt om nog een laatste gordijn te maken, zodat alle logeetjes in een vrij donkere kamer kunnen slapen. Niet dat er hier nog zo veel zonlicht te rapen valt, maar er staat een lantaarnpaal voor ons huis die zijn best doet om dat te compenseren 😉
IMG_20151202_200926170Pamperzakje: stof van zeeman, tutorial van eloleo.
Verversmatje: flamingo’s uit zeeman, waterdichte stof is een stuk van een matrasbeschermer uit de ikea (juiste maat, foute stof), tutorial was “knip de randjes van de flamingohanddoek, rond de hoekjes af, zorg voor een identiek stuk waterdichte stof en naai ze met biaislint aan elkaar vast”. ‘t Is graag gedaan 😉
Zakje: stof van de ikea (tussen de bloemetjes zit een waterdicht laagje, wat me geen overbodige luxe leek als het Deense weer echt zo goed op het Ierse lijkt), patroon en tutorial nog steeds van fynn.
Gordijn: stof van Hickey’s, tutorial was “denk aan de vorige gordijnen en doe ongeveer hetzelfde”.

Het is inmiddels december, wat betekent dat stashvember intussen alweer gedaan is. Ik naaide enkel uit de voorraad, maar speelde een beetje vals door maandag in Kopenhagen twee stofjes te kopen: een rekbaar stofje en een waterdichte jasjesstof. Dat zijn twee stofsoorten die hier in Ierland niet lijken te bestaan, waardoor ik de aankoop nog wel verantwoord vind. En, ook al is er in november maar één groot stofje echt helemaal opgebruikt, mijn stoffendozen gaan toch een stukje makkelijker toe. Ik durf het dus zowaar een succes te noemen. Merci aan Lieke en Hanne voor het initiatief!

Advertisements

Naaisels 117 en 118: een gordijn en mijn eerste cisse broek.

Wij waren niet de enigen die slecht sliepen door het licht, ook de kindjes hadden er last van. Onze vroege vogels waren supervroege vogels, tot ik hun (en dus ook onze) nachtrust een handje hielp. Ik maakte de rand bovenaan nóg wat langer, waardoor de stof bovenaan terugplooit tot tegen de muur. Kamsnaps aan de zijkanten zorgen ervoor dat er ook langs de zijkanten zo weinig mogelijk licht van achter kan komen piepen. De gordijnen goed instoppen doet het grootste deel van de resterende lichtstralen verdwijnen. Gordijnbakken jong, nooit beseft dat die zó nuttig zijn!IMG_20150727_132941672Het summer camp waar de kindjes 4u per dag heen gaan werd ook gebruikt om een beetje te naaien. Het overgrote deel van de broek was al weken geleden in elkaar gestoken (valse gulp, geen achterzakken door stoftekort), alleen de afwerking liet op zich wachten. Nu werd ie eindelijk van een tailleband met rekker voorzien. Leve de rekker, want zoonlief is nogal smallekes geworden in zijn taille. Hij groeit als kool, mijn kleintje. Nog enkele maanden en de broek zal niet meer omgedraaid moeten worden onderaan…
DSC02199DSC02200
Ik kocht begin juni een kleedje omdat het me als gegoten zat, met het plan om het na te maken en het origineel terug te brengen wegens véél te kort. De laatste naailes werd gebruikt om alle stukjes over te zetten in bruikbare patroondelen, waarbij de juf een zeer voor de hand liggende suggestie deed waar ik zelf nooit was opgekomen: het originele kleedje verlengen. Zo gezegd, zo (veel later) gedaan. Hiephiep, nu heb ik een mooi kledingstuk dat ik niet de hele tijd naar beneden moet trekken 😉
IMG_20150723_120253005Patroon: onbestaande voor het gordijn, cisse van zonen 09 voor de broek, de vrije hand voor het verlengstuk van het kleedje
Stof: verduistende stof van Hickey’s, grijze en zwarte stof van het stoffenspektakel

Naaisel 116: gordijnen

Naaisel 116, dat zijn de gordijnen die onze slaapkwaliteit serieus doen toenemen. Simpel en toch goed. Ik stikte smalle zoompjes aan de zijkanten zodat het breed genoeg zou blijven en iets bredere zoom aan de onderkant -1 cm en daarna de breedte van een naaldendoosje, waarschijnlijk 4 cm dus. De bovenkant werd omgevouwen met iets minder dan de hoogte van het uitlegboekje van het ikea-gordijnlint (ik gok 8 à 10 cm), waarna het gordijnlint tot op het eerste geweven lusje erop gelegd werd. Valt het op dat mijn latjes nog ergens in een doos zitten? Normaal worden gordijnen bovenaan maar een drietal cm omgevouwen, maar doordat er hier niet aan gordijnbakken wordt gedaan, helpt de extra hoogte boven de gordijnhaakjes om het licht ook bovenaan tegen te houden. Het geheel ziet er niet zo fancy uit, maar dat doet er niet toe. Nu doen we van “gordijn toe, vouw bovenkant naar muur, stop onderaan vast en slapen maar”. Meer moet dat niet zijn.
DSC02115

Patroon: onbestaande
Stof: van Hickey’s, alwaar verduisteringsgordijnen blackout lining heten. Vreesden we deze winter nog voor een blackout, ben ik er nu heel erg tevreden mee. ‘t kan verkeren…