Tag Archives: cape

Naaisels 158 t.e.m. 160: koningscapes met tutorial

Zoonliefs juf had een vraag voor mij. Of eigenlijk een verzoek. Omdat ze gezien had dat ik creatief ben en de halloweenkleertjes leuk vond. Omdat ze het anders misschien aan haar mama kon vragen, maar dat dat toch praktisch een beetje moeilijk zou kunnen zijn. Omdat ik het misschien, misschien wel zou willen doen?

Die inleiding deed mij denken aan het moment dat mij 2 jaar geleden gevraagd werd om de schoolmascotte te maken, dus ik hield mijn hart al vast (niet dat ik daar niet trots op ben, maar het was toch wel véél werk om van tekeningen een knuffel van 1m groot te maken). Bleek dat de juf amper durfde vragen of ik alsjeblieft capes zou willen maken voor de drie koningen, om die te dragen op hun christmas play. Capes? Zonder kap of iets? Gewoon met een touwtje erdoor om vast te strikken? Als de juf zelf voor de stof zorgt? Als zoonlief en zijn beste vriendinnetje twee van die drie koningen zijn? Waarom zou ik dat in hemelsnaam niet willen doen? Natuurlijk zei ik ja 🙂

Bij het afhalen op dinsdag kreeg ik een zakje met stofjes mee naar huis. Op donderdag nam zoonlief een zakje met afgewerkte capes mee naar school. Easy peasy, klaar in een voormiddag en toch nog genoeg kooktijd, iedereen content. De juf was ongelofelijk dankbaar en blij, daarvoor alleen al naai ik heel graag voor anderen 😀
IMG_20151202_121858555IMG_20151202_122058108

Het naaiwerk was simpel en toch leerde ik iets nieuws. Ik werkte namelijk nog niet eerder met dit soort stof -ik zou zelfs niet weten hoe die stofsoort heet. Het is een erg synthetisch iets, dat doorzichtig is als je het tegen het licht houdt en ondoorzichtig als er iets achter is, dus geen chiffon of organza of zoiets. Het geeft wel een instant feestelijk effect!
IMG_20151202_121916842Moest het nu bij iemand beginnen kriebelen om een cape te maken voor een kleintje, dit was mijn werkwijze: knip een strookje van ongeveer 4 cm van de langste zijde van de stof. Vouw het biaislint gewijs in vier, vouw het dan nog eens dubbel en stik het zo vast. Tadààà, nu heb je al het touwtje gemaakt om de cape vast te knopen. Maak een zoom aan drie randen (twee korte, één lange) van de resterende lap stof. Dankzij de naailesjuf doe ik tegenwoordig eerst de onderkant en pas daarna de zijkanten, zodat je van opzij gezien nooit een storende naad ziet. Niet dat zo’n naad mij ooit zou opvallen, maar kom. Eigenlijk kun je die drie randen ook in één keer stikken, maar sja, hoekjes mooi krijgen, weetjewel. De vierde en laatste rand, de andere lange dus, daar maak je een koordjestunnel. Dit lukt door de rand eerst 1cm om te vouwen en daarna ongeveer 3cm (omdat mijn latjes altijd verdwijntrucs uithalen ging ik voor iets meer dan de breedte van mijn duim). Vlak langs de rand vaststikken en tadàà, het stikwerk zit erop. Om het lintje door het tunneltje te prutsen, kan het erg handig zijn om het lint aan een veiligheidsspeld te hangen en dat speldje erdoor te prutsen. Believe me, het prutsen zonder veiligheidsspeld kan langer duren dan het knippen en naaien samen…

driekoningenTijdens de christmas play gisteren, blonk zoonlief in het zilver. Zijn vriendinnetje in het goud en de derde koning in het rood.

Stof: Hickey’s
Werkwijze: zie hierboven.

Advertisements

Naaisels 134 t.e.m. 136: driehoeksverhouding, superheldencape en shortje

Een allegaartje aan naaisels dit keer. Eentje waarbij ik niet alleen het resultaat toon, maar ook meer vertel over de weg erheen. Ik betrapte mezelf er de laatste maanden af en toe op dat ik het gesukkel strategisch verzweeg onder het motto “het is het resultaat dat telt”, terwijl ik net dat gezwoeg het herkenbaarst vind op andere blogjes. Aangezien al enkele mensen bij mijn superserieuze blog enquête aangaven dat ze dat ook leuk zouden vinden, wil ik weer wat meer delen over waarom ik de categorie naaisels omschrijf als “gepruts en gefoefel dat er steeds professioneler uitziet”. Enjoy!

  1. Ik maakte een tweede driehoeksverhouding voor de verjaardag van bompapa en nam er meteen een foto van, zodat je je niet meer hoeft af te vragen wat dat in hemelsnaam is, zo’n driehoeksverhouding.
    IMG_20150915_165754449Een driehoeksverhouding is de naam die in het boek Zo geknipt 2 gegeven wordt aan een (gevoerde) boodschappentas die kan opgevouwen worden tot een klein rechthoekje, dat je kan vaststeken in het driehoekje aan de onderkant. Op het in mijn vinger prikken na kwam ik geen noemenswaardige stoten tegen. Allez ja, tenzij je het sakkeren op mezelf meetelt toch. Sakkeren omdat ik bij een bepaalde stap de hint “gebruik eventueel je ritsvoetje” niet gelezen had en het lang duurde voor ik er zelf op kwam, het vervolgens jammer vond dat dat niet als tip in het boek stond, de stap aandachtiger herlas en dan mezelf voor het hoofd kon slaan. Kleine extra tip: als je nog een sierstiksel wil geven rond het handvat, doe dat pas als de bovenkanten van buiten- en binnenstof aan elkaar hangen, die paar millimeter extra bewegingsvrijheid besparen je veel gesukkel (en gesakker op jezelf als je te koppig bent om het stiksel los te tornen en daardoor nog langer blijft prutsen)…
    De bompapa kreeg er zelfs een gepersonaliseerde handleiding bij:

    • Steek dit in je jas en ga voor de rest met lege handen naar een rommelmarkt.
    • Loop rond, geniet ervan.
    • Als de zak vol is, is het tijd om weer naar huis te gaan 😉
  2. Een superheldencape voor zoonlief. Hij vroeg er naar sinds het begin van de zomer, dus duurde het “maar” tot halfweg september voor het effectief gemaakt werd. Ik had er toch wel een dik uur werk aan, dus dat kon echtechtecht niet eerder hoor… Het had trouwens nog een stuk sneller gekund, maar ik gebruikte een rafelstofje dat eerst nog overlockt moest worden. En ik ben niet zo goed in het smallekes omzomen van bochten, dat is ook wel een beetje een reden. Omdat ik voor het zicht geen vlieseline wou gebruiken als versteviging, gebruikte ik een klein stukje stof om de stevigheid van de kamsnap te vergroten (bij de prinsessencape was de ene kant na een dikke week al stukgetrokken, dus het was zeker geen overbodige maatregel). Samen geeft dat deze zeer professioneel ogende bochtjes. Kuch.IMG_20150923_195054560Iets strijken voor een foto zit er niet echt/echt niet in en het daglicht was al lang weg, dus ziet het geheel er zo uit op foto.
    IMG_20150923_195035686Al kon het zeker beter (dit naaisel zou ik niet durven tonen aan de naailesjuf), zoonlief keurde het enthousiast goed.
    IMG_20150912_135825666b
  3. Een shortje voor de dochter. Ja, het wordt herfst. Ja, de korte broeken worden in de kast gestopt om er lang niet meer uit te komen, ook hier. Maar ja, er lag nog een restje stof te blinken in mijn ooghoeken waar ik vermoedelijk nog net een shortje uit kon halen en er was ook nog een ander project waarvoor ik koudwatervrees heb, dus was dit het ideale uitstelprojectje. Om te zorgen dat de dochter het volgende zomer nog zou kunnen dragen maakte ik maatje 4/5 jaar. De broek wordt omhoog gehouden met een rekker, die ik -natuurlijk- eerst ondersteboven aan elkaar stikte waardoor er een harde draai in zat halverwege de broek. Kleine meid stond naast me te trappelen van ongeduld om het te kunnen passen, dus knipte ik het fout vastgestikte stuk van de rekker af omdat dat sneller en makkelijker is dan tornen en stikte het dan opnieuw aan elkaar. Dus nu ga ik er van uit dat ze de komende maanden én niet superveel groeit (al is dat niet zo erg voor een korte broek) én een beetje peuterbuikje verliest omdat het nu nogal spant. Ach ja… De dochter deed het shortje aan, trok het omhoog en oordeelde “perfect!”. We negeren even dat ze 1 minuut later zei dat het labeltje kriebelde aan haar rugje. IMG_20150923_195117287Aangezien mejuffrouw nog geen uur daarvoor haar uniform ingewisseld had voor een jurkje, was er geen enkele manier om haar te overtuigen dat een foto nog duidelijker zou zijn zonder dat jurkje. Want “kijk maar, zo kun je het toch ook supergoed zien?”.
    IMG_20150916_143636278

Driehoeksverhouding: stof uit zeeman en voering uit voorraad, patroon uit Zo Geknipt 2 van Riet en Lies.
Superheldencape: stof is de rest gele stof van het project dat ik serieus aan het uitstellen ben (van Hickeys), tutorial is dezelfde van de prinsessencape, namelijk do it together no sew elsa cape, al naaide ik wel degelijk en zelfs alleen. Om er een superheld van te maken in plaats van een prinses, liet ik het onderste smaller wordende deel vallen.
Short: lichtblauwe stof van de schuinoverbuurvrouw van mijn ouders, knalblauw van lang geleden op het stoffenspektakel. Patroon: de anyday banded shorts van de blog create and delegate, die intussen jammergenoeg volledig leeg is. In plaats van een linkje naar het patroon, stuurde ik dan maar een dankjewel mailtje naar de blogster in kwestie.

Naaisels 122 en 123: aapjesjurk en prinsessencape

Hehe, 123 typen, dat blijft toch leuk!

Soit, nog twee naaisels dus. Een kleedje uit aapjesstof en een prinsessencape. Ach ja, want als je een kookschortje, een veel te groot rokje en een mouwloos shirtje voor volgende zomer niet meetelt, was het al van mei geleden dat er nog iets voor de dochter genaaid werd. Met het vooruitzicht op het naaien van drie hemdjes met lange mouwen, besliste ik dat het hoog tijd was dat er nog eens een dochternaaisel gemaakt werd.

Omdat het vorigezwierige zomerjurkje zoveel succes heeft en ik nog altijd niet alle aapjes en oranje stof had opgebruikt, gebruikte ik de rest voor een aapjesjurkje. Het moeten niet altijd aapjest-shirts zijn hé (dat ik er geen t-shirt-voorpand meer uit kon krijgen heeft daar helemaal niets mee te maken hoor!). Het rokdeel kreeg wat minder zwier omdat er wat minder oranje stof was dan ik dacht, maar kreeg ter compensatie wel aapjeszakjes. De kapmouwtjes werden tijdens het stikken spontaan kapkrulmouwtjes, wat een onverwacht leuk effect bleek. Het jurkje ziet er nogal zelfgemaakt uit (maar niet op de manier van “wauw, heb je dàt zelfgemaakt, amai, sterk zeg”), maar dat kun je moeilijk zien als er een vrolijk meisje in zit. Jongens- en meisjeskleertjes maken uit dezelfde stofjes, het blijft hier toch een synoniem voor twee blije kindjes die graag hun bijpassende kleertjes showen.
IMG_20150903_091955337

De prinsessencape was het makkelijkste naaisel dat ik in tijden gemaakt heb. Ik volgde de aanwijzingen van de tutorial, maakte het mezelf véél moeilijker dan nodig door gewone stof te gebruiken en heel het ding om te zomen, maar zelfs zo was het na een dik uur al klaar. De dochter was natuurlijk superblij, want een echte cape zoals van Elsa, daar vroeg ze al om sinds ze de eerste keer het blauwe fleecedekentje zag, dat om haar hals sloeg en ons vervolgens elke vijf minuten vroeg om de wasspelden die het op zijn plaats hielden terug goed te zetten. Samen met de papa werd er een kroontje geknutseld en tadààà, Elsa’s evenbeeld woont bij ons thuis 😀
IMG_20150809_082454125Patroon jurkje: model kweetniethoeveel, maatje 104 uit knippie 1/2015
Tutorial prinsessencape: do it together no sew elsa cape, al naaide ik wel en beperkte ik het “do it together”stuk tot samen fantaseren tijdens het spelen met de cape aan.
Stof: aapjes van stoffenspektakel, oranje van samira, licht appelblauwzeegroen van een laken uit de kringloopwinkel

Naaisels 103 en 104: is het een draak of een dino?

Grote neef is op dit moment superfan van dino’s, met een compleet dino-eiland in huis als gevolg. Zoonlief heeft een drinkbeker die, afhankelijk van wie hem bekijkt, een draak of een dino voorstelt.

Ik combineerde die twee gegevens en het werd meteen duidelijk wat het volgende deel van neefjeliefs cadeautje moest zijn: een draken/dino cape.

Ik knipte, stikte, sakkerde zoals gewoonlijk op de opgevulde pieken (maar ze zijn het waard!), stikte nog meer en werkte het af.

Toen de zoon de drakendinocape zag, vroeg hij of die voor zijn zusje was. Hij deed van ongemakkelijk schuifelen met zijn voetjes toen ik hem zei dat ie voor grootste neef was. Om me dan toch maar te zeggen dat dochterlief eigenlijk heel erg graag ook een drakencape wou, maar het niet durfde vragen. Met wat overtuigingskracht van mij uit (meisje, als je niks vraagt, kan ik het niet weten en dus ook niet maken hé) vroeg ze er tenslotte toch zelf om.

Gelukkig kon ik uit de restjes nog net genoeg stof halen om een ietsje kleinere drakencape te maken (met een extra warme fleecevoering in de kap, want het gewone voeringstofje was opper dan op). Ik werkte de hele avond goed door, liet er wat slaap voor (zelfs het maken van mijn vierde drakencape duurde nog meer dan 3.5 uur) en vond het allemaal de moeite waard geweest toen haar gezichtje de volgende ochtend oplichtte bij het zien van haar drakencape.

Met drakenfan zoonlief erbij, kreeg grootste neef een drakencape. Maar misschien kan zijn mama hem wel duidelijk maken dat het voor hem stiekem een dinocape is?

DSC01298
Morgen komt het laatste deel van zijn cadeautje, nog steeds wordt vervolg dus 😉

Stof: uit de kast boven, waar het al iets meer dan 2 jaar geduldig lag te wachten (vorig jaar kregen de piratenattributen voorrang). Al kwam het oorspronkelijk van op de hoek van de Sleepstraat.
Patroon: nog steeds meisjesmama, met de piekenopvultip van wij plukken de dag.

Naaisel 63: regenkledij voor klaspop Jules

Deel 3: een typisch Belgische lente/zomer/herfst/winterdag.DSC08435Oftewel, een regencape. Waarbij de kap er al aan stond toen ik besefte dat het patroon van een kap eigenlijk totaal niet lijkt op dat van een muts, maar wat biaislint ervoor zorgt dat het er uitziet alsof ik het erom deed. Ik word steeds beter in het bedenken van gefoefel zodat dat er op het eerste zicht niet uitziet als gefoefel.

Stof: de afdeling waterdichte stofjes van de strik.
patroon: losse pols, met hulp van een touwtje en een wasco om de cirkelvorm te tekenen.

Naaisel 43: roodkapjescapes

Er liggen nog verschillende projectjes uitgeknipt te wachten op tijd (en goesting) om ze in elkaar te steken. Maar na het moeilijkere werk van de vorige weken had ik even zin in iets makkelijks, waardoor die projectjes nog wat langer zullen moeten wachten.

Zoonlief heeft een drakencape, waardoor ik het idee kreeg om een roodkapjescape te maken voor de dochter. Ik zou zelfs meer zeggen, ik maakte er meteen twee. Eentje voor nu en eentje op de groei. Of, wat waarschijnlijker is, eentje voor dochterlief en eentje die zal aangeslagen worden door zoonlief.

Het ging exact zoals ik hoopte, snel en makkelijk. En het resultaat mag er nog zijn ook 😉

Stof: fleece van Sleepstraat, konijntjes van kringloopwinkel en bloemen van ikea
Patroon: meisjesmama, die post heet niet voor niets “over draken én roodkapjes” 😉

Naaisel 31: drakencape

De dag voor carnaval op school: nu zijn leeuwentrui af was, wou zoonlief dolgraag toch met de drakencape aan naar school gaan. Aangezien er al een hele week ridders, prinsesjes en allerlei soorten dieren gesignaleerd werden aan de schoolpoort, dus vond ik dat een draakje er ook nog wel bij kon.

Zijn juf vond het leuk. Ze vond het zelfs nog leuker toen ze te weten kwam dat zijn cape met veel liefde gemaakt werd door mij. Haar enthousiasme was zo aanstekelijk dat ik meteen zei dat ik er nog wel eentje wou maken voor haar ongeveer even oude zoontje. Toen dacht ik nog dat me dat wel zou lukken tijdens de krokusvakantie. Niet dus. Voor de paasvakantie dan maar? Ook niet dus…

Uiteindelijk is het me wel gelukt, net op tijd voor de ouderavond. Zo kon de zoon het geven en zonder de andere kindjes erbij kon de juf hem zelfs verstaan toen hij stilletjes zei dat het voor haar was. De juf was superenthousiast en promoveerde de cape op slag tot excellent verkleedmateriaal voor op school. Gelukkig voor haar zoonlief zijn er ook schoolvakanties 😉

Stof: uit de kast boven, waar het al héél lang lag stof te vergaren. Al kwam het oorspronkelijk van op de hoek van de Sleepstraat.
Patroon: opnieuw meisjesmama, met de piekenopvultip van wij plukken de dag.

ps: ik ben er wel in geslaagd om de twee snijbloemen maandagochtend zodanig grandioos te vergeten dat zoonlief met lege handjes tussen allemaal bloemenkindjes zat (ons plan was om 2 mooie bloemen uit de tuin te geven, maar de ochtendspits deed me dat vergeten en aangezien ze er de dag mee begonnen was ik te laat om ze nog niet snelsnel thuis te gaan halen). Nu kreeg de turnjuf dus helemaal niets, terwijl hij zooooooooooo graag turnt. Lap…