Category Archives: nog wat anders

Naaisel 199: 2 ritstasjes en 4 pennenzakken

Ik heb even getwijfeld of ik alles in één bericht zou gooien, onder het mom van “het lijkt allemaal op elkaar”, of het toch zou opsplitsen. Zoals je merkt is het samengooien geworden, omdat het naaisel dat vandaag eindelijk af is zo ongelofelijk super fantastisch geworden is dat het perfect past bij zo iets speciaals als het 200e naaisel. Dochterlief is in de wolken ermee… maar wat dat mysterieus subliem iets is zul je pas donderdag ontdekken. Spannend hé!

2 ritstasjes

Dochterlief ging een tijdje geleden naar het laatste verjaardagsfeestje van dit schooljaar. Ze nam een knutselpakketje mee en een ritszakje om alle kleine onderdeeltjes in te bewaren. Omdat ze zo’n lieverd is, krijgt ze als “hoera, het schooljaar zit erop” geschenkje binnenkort zelf ook een knutselpakketje. En natuurlijk ook een ritszakje voor alle kleine prutsdingetjes die daarin zitten.

Onder de motto’s “citroenen zijn zomers en zon kunnen we hier wel gebruiken”, “geen meisje zo klein of ze vindt een blinkende rits wel fijn” en “appeltjes voor mijn oogappeltje” rolde dit van onder het naaimachien.
IMG_20160528_215522164 IMG_20160528_215555430 IMG_20160528_215535654Zoals je kunt merken aan de foto’s waren de citroenschijfjes op dat moment een broodnodige vervanging van de zon 😉

Stofjes: keukenhanddoeken van Zeeman, de voering die hier onzichtbaar is komt van Liesellove.
Werkwijze: zipper pouch tutorial van melly sews
Naaitijd: minder dan een uurtje voor elk, inclusief onderbrekingen door de kindjes.

4 pennenzakken

De laatste week van het schooljaar begint hier al over twee dagen, waardoor ik al even aan het denken was aan bedankingsgeschenkjes. Ik vroeg raad aan de juf in de familie en kreeg heel goede tips als antwoord. Het gevolg is dat ik 4 pennenzakken maakte voor 4 prachtige juffen. Een yellow submarine voor de juf die altijd vrolijk lijkt en heel lief was voor dochterlief toen ze zich nog verloren voelde op school en er (letterlijk) bijna niks van verstond. Een toevluchtsoord zo stevig als een huis voor de juf die zoonlief één op één tijd gaf om hem te helpen met zijn Engelse woordenschat en uitspraak en hem altijd naar haar toe laat rennen als hij haar ziet onderweg naar school. Een boot die alle woelige watertjes kan bedwingen voor de juf die dochterlief een nieuwe taal bezorgde en het zelfvertrouwen om die te spreken, waarbij ze ging van korte zinnetjes met simpele instructies tot de kwebbelgatvertellingen die we nu te horen krijgen. Een kameel die je van woestijn naar oase brengt voor de juf die zoonlief liet voelen dat hij gewoon zichzelf kon zijn in de klas, dat hij gezien en geliefd is gewoon om wie hij is en die hem op zo veel manieren deed groeien en openbloeien.

IMG_20160530_095042779 IMG_20160530_095010727

En oh ja, omdat we nu eenmaal Belgen zijn, krijgen ze er allemaal ook nog wat chocolade bij. Leve het aanbod in den Aldi hier!

Stof: buitenkant ikea, binnenkant Liesellove -bij deze beloof ik plechtig dat ik een foto maak van die onzichtbare voeringstof als ik de rest gebruik.
Tutorial: dé pennenzak van Oon, waarbij ik de zijkanten nog een sierstiksel gaf om de flapjes binnenin vast te stikken.

Advertisements

Naaisel 196: héél veel traktatiezakjes

Men neme een heleboel mensen die op facebook dolenthousiast over het communie/lente/groeifeest van hun al-verrassend-grote spruit vertellen. Men voege daar een zesjarige aan toe die volgend schooljaar naar het eerste leerjaar gaat. Men bedenke dat het volgend schooljaar een pak drukker zal worden, aangezien de langere schooldagen voor de kindjes keihard gecompenseerd gaan worden door de toevoeging van een job en vage ambitieuze bijleerplannen. Men bekijke de stofvoorraad en beslisse om heel erg vooruitziend te naaien…

Me kijke, na heel wat knip-, strijk- en stikwerk, tevreden naar een heleboel keurige zakjes en voele zich best wel een beetje trots op zichzelven daarvoor.

Men vrage zich vervolgens af of het eigenlijk niet eerder de gewoonte is om simpelweg een vré schone foto te geven als aandenken aan zo’n groei/lente/communifeest. Men zuchte eens diep. Ach ja.
IMG_20160524_123347798 IMG_20160522_181344384

Stof: geel van Hickey’s, rood en donkerblauw uit kringloopwinkel, groenen van de schuinoverbuurvrouw van bommama, grijs en felblauw van stoffenspektakel, donkerpaars uit strik, blauw met bloemetjes uit de sleepstraat.
Patroon en werkwijze: Traktatiezakjes, ofwel recept 2a uit Zo Geknipt 2 van Riet en Lies
Werktijd: lang, heel lang. Ik gok op minstens een tiental uur.

Naaisel 187: nog meer traktatiezakjes

Als je traktatiezakjes maakt voor de klas van het ene kindje, dan moet je dit ook doen voor het andere kindje. Gelukkig zitten ze dit jaar in kleine klasjes, 14 zakjes maken gaat nu eenmaal stukken sneller dan 25 of meer.

Ik pakte het heel efficiënt aan door een stuk karton te knippen op maat van de lapjes stof. Eenmaal dat gebeurd was, kon ik gewoon met stift op de stof rond de mal tekenen, wat veel vlotter ging dan telkens opnieuw de juiste lengtes af te meten. Zeker voor een werkje dat je 28 keer herhaalt, is zo’n optimalisering welkom 🙂

Het maken van de zakjes ging zo mogelijk nog vlotter dan de vorige keer. Het enige dat het vermelden waard is, is dat ik nu weet dat dunne haarrekkertjes (van het soort dat na 3x dragen volledig uitgerokken is) er geschikter voor zijn dan de bredere variant. Als ik het ooit nog eens in mijn hoofd haal om nieuwe zakjes te maken, moet ik dus eerst op zoek naar een nieuwe lading rekkertjes 😉

IMG_20160319_170300859 IMG_20160319_165803471

Stof: olifantjes en blauwe flanellen bloemetjes uit de strik, konijntjes/bloemetjes uit kringloopwinkel, piraten en olifanten van het stoffenspektakel en zalmroze stofje van het couponpakket van liesellove.
Patroon en werkwijze: Traktatiezakjes, ofwel recept 2a uit Zo Geknipt 2 van Riet en Lies
Naaitijd: iets tussen de 2u30 en 3u.

Naaisel 174: traktatiezakjes

De ritsen voor de slaapzakjes liggen nog even braaf te wachten op stof als maandag, de moed om er aan te beginnen laat me nog even in de steek. Jaja, zelfs naaikriebels kunnen last hebben van wat winterblues…

In plaats van de slaapzakjes maakte ik opnieuw iets makkelijkst en leuks: traktatiezakjes, om te vullen en de dochter op haar verjaardag te laten uitdelen in de klas. Zestien kindjes in de klas, dat betekent zestien zakjes. Bandwerk dus, en dat vond ik niet eens erg. De dochter hielp, al moest ze af en toe toch echt wel even de kamer verlaten. Toen ze mij keihard opjaagde omdat ik de stofjes niet op elkaar kon spelden in het tempo dat zij rekkertjes aangaf en toen ze zich achter mij op de stoel genesteld had tijdens het stikken mij heen en weer wiegde bijvoorbeeld. Even vaak ging ze spontaan op zoek naar interessanter gezelschap, want zo veel afwisseling bood dat bandwerk nu ook weer niet…

Ik slaagde er in om geen enkele keer in mijn vingers te prikken, wat zodanig uitzonderlijk is dat ik het echt wel het vermelden waard vind.
Na het laatste stiksel lijken de zakjes nog niet op zakjes, maar daarna kun je ze er in een mum van tijd wel in veranderen. Volgens de dochter gebruikte ik toverkracht 🙂
IMG_20160120_091628429IMG_20160120_091605514Stof: blauwe bloemetje van mijn secret santa op het werk vorig jaar, olifantjes uit de strik (nog één strook van 20×40 cm en die is definitief op), carootjes uit de zeeman, effen achterkantjes van ik-zou-niet-meer-weten-waar-dus-waarschijnlijk-de-strik.
Patroon en werkwijze: Traktatiezakjes, ofwel recept 2a uit Zo Geknipt 2 van Riet en Lies

Naaisel 173: potlodenrol

Na een gedwongen naaipauze (de kerstvakantie, in dit geval), duurt het vaak even voor ik zin heb om opnieuw te beginnen. En toch doe ik dat best zo snel mogelijk, want naaien is voor mij een ideale bezigheid. Ik ben bijna zo creatief bezig als tijdens het tekenen (eigenlijk nog lang niet, maar kom), het ontspant me bijna zo goed als lezen en doordat ik er mijn aandacht bij moet houden is het een heel erg goede manier om mijn hoofd leeg te maken. Naaitherapie, is dat een ding of werkt naaien enkel voor mij therapeutisch?

Omdat de naaikriebels nog niet spontaan terugkeerden, begon ik met iets simpels. Zoonlief kreeg nieuwe potloden van de sint (dankjewel bompapa!), ik wou een manier om ze gescheiden te houden van de rest. Resultaat? Een potlodenrol!

Technisch detail: als je jezelf wilt trainen in het stikken van rechte lijnen, is dit dé perfecte manier! Omdat kleutervingertjes de potloden er makkelijk in en uit moet kunnen halen, maakte ik elk strookje 1.9cm breed in plaats van de aanbevolen 1.5 cm. 1.9 cm was om moeilijk te doen, mijn restje stof was net te klein voor 27 keer de volle 2 cm. Doordat ik canvas gebruikte in plaats van een (soepeler) gewoon katoentje was die extra breedte achteraf gezien sowieso nodig geweest, dus ben ik dubbel blij dat ik geen onbruikbaar ding maakte 😉

IMG_20160113_150115275IMG_20160113_150035577Stof: mijn laatste restje van deze ikea-canvas (na het maken van een schort, boodschappentas en 4 kussenhoezen is het eindelijk op!). Ecru stofje komt van de overbuurvrouw van mijn ouderlijke woonst.
Tutorial: ongeveer deze van love me sew, al kende ik alle stappen nog en moest ik ze dit keer niet meer raadplegen.

Naaisels 166 t.e.m. 172: de rest van 2015

Zoals ik al vermoedde, eindigde de naaitijd op het moment dat de kerstvakantie begon. Niet dat dat zo erg was, met zeven naaisels op één week tijd had ik even een overdosis naaien opgedaan. Ik wacht nog even op het moment dat de naaikriebels terugkeren, maar kan je, nu onze logeetjes hun kadootjes gekregen hebben, wel tonen wat er nog allemaal genaaid werd.

Een jurkje voor de dochter

De dochter zag het bloemetjesstofje dat ik gebruikte voor het babyjasje en vroeg of ik voor haar ook iets uit dat stofje wou maken. Natuurlijk wou ik dat, ik had het immers in den tijd voor haar gekocht. Omdat ze t-shirtjes in overvloed heeft, werd het een jurkje. Eentje met een stolpplooi middenvoor en erg makkelijke mouwen. Het in elkaar zetten ging zo vlot dat het al klaar was voor ik me herinnerde dat ik nog een zakje in de zijnaad ging verstoppen. Gelukkig is ze het, dankzij haar uniformrok, al gewoon om zakloos door de dagen te dansen. Ik dacht dat ik er een blinde rits in gestoken had, maar die bleek helemaal niet zo blind te zijn. Dus nu is de dochter superhip, met zo’n zichtbare rits in haar kleedje. De restjes stof werden prompt gepromoveerd tot bandana en armband 😉
IMG_20151209_134608318bIMG_20151209_134613567Stof van een stoffenspektakel, vermoedelijke eentje waar ik met de mama van het kindje dat het babyjasje kreeg heen ging, rits uit kringloopwinkel
Patroon: Knippie 4/2012

Kleutertasjes

Het kleinste logeetje startte maandag op school en de mama had al eens laten vallen dat ze graag met hun speeltjes in een zakje rondlopen, dus maakte ik tasjes voor de twee kindjes. Het naaien ging bijzonder vlot. Ik prikte in mijn vingers, maar dat is een vast onderdeel van mijn naairoutine, dus er gebeurde niks speciaals. Het grootste nadeel aan veel naaien op korte tijd is dat foto’s nemen er bij inschiet. Ik kan je dus geen kleurechte foto tonen, maar sja, zelfs met meer tijd was dat waarschijnlijk niet gelukt door alle druilerige donkere winterdagen de laatste weken.
IMG_20151214_194418946Stof:  Mickey Mouse van de overbuurvrouw van mijn ouderlijk huis, waterdichte stof uit sleepstraat of strik, piraten van stoffenspektakel
Patroon: opnieuw de kids messager bag van Zaaberry

Een verversmatje

Omdat dat handig kan zijn om in huis te hebben. De vorige keer was de grootste uitdaging eraan om de twee stofjes braafjes op elkaar te laten liggen, dit keer ging dat alsof het niets was. Vorige keer ging het biaislint eraan stikken vrij vlotjes, dit keer absoluut niet. Niet de eerste keer, niet de tweede keer en na de derde keer moest het maar goed genoeg zijn. Damn you, biaislint!IMG_20160106_195654000Stof: hokjesstof uit zeeman, waterdichte stof is stukje van een waterdichte matrasbeschermer uit de ikea.
Patroon/werkwijze: Men neme een handdoek met een leuke print. Men knippe de randjes eraf en ronde de hoeksjes af. Men legge dit op een waterdicht stofje en knippe hetzelfde daaruit. Men stikke/overlocke dit aan elkaar vast. Men legge er zo mooi mogelijk biaislint rond en steke dit met speldjes vast. Men stikke het biaislint eraan. Men torne de stukjes los die er niet goed uitzien. Men stikke het biaislint vast. Men torne de stukjes los die er niet goed uitzien. En men herhale die laatste twee stappen tot men het kotsebeu is 😉

Driehoeksverhouding

Ik gebruikte ook hiervoor een handdoek uit de zeeman, omdat de tekst “do more of what makes you happy” mji perfect leek voor een zak die groot genoeg is om er een breiwerk en een heleboel bollen wol in op te bergen. Helaas heb ik er helemaal niet meer aan gedacht om er een foto van te nemen voor het ingepakt werd -en evenmin eens het uitgepakt was, dus zul je me maar op mijn woord moeten geloven als ik zeg dat het een leuke zak geworden is 😉

Stof: zeeman en voering van strik
Patroon: driehoeksverhouding uit zo geknipt 2 van Riet en Lies

Haakpenrolletjes

De metervriendin is van breien overgeschakeld op haken. Ikzelf ben een occasionele haker (vroeger vaker dan nu) en vond het moeilijkste aan haken het terugvinden van de juiste haakpen. Oké, dat zegt vast en zeker meer over mijn netheid dan iets anders, maar allez ja, zo kreeg ik wel inspiratie voor een klein geschenkje: een haakpenrolletje. Ik gebruikte de werkwijze om een potloodrolletje te maken en stak opnieuw niks speciaals uit tijdens het maken. Ik naaide wat manlief efficiënt zou noemen, door niet na elk stukje de draad af te knippen en opnieuw te beginnen. In plaats daarvan stikte ik alle parallelle lijnen na elkaar, hechtte elke lijn aan begin en eind en knipte pas daarna alle overbodige draadjes af. Of je het luiheid noemt of efficiëntie doet er niet zo erg toe. Het resultaat was genoeg tijdswinst om er ook eentje voor mezelf te maken, waardoor ik toch van eentje foto’s kon pakken om het resultaat te tonen 🙂 Hopelijk kun je me de kwaliteit van de foto’s vergeven, ik wacht al meer dan een week op zonneschijn…
IMG_20160106_195715141IMG_20160106_195731270Stof: uit een pakje met 10 lapjes stof de grootte van een A4 pagina, jaren geleden uit de hema
Tutorial: ongeveer deze, al had ik hier eigenlijk even goed naar een andere “how to make a pencil roll” tutorial kunnen linken.

En voilà, hiermee wordt 2015 ook op naaivlak afgesloten. Ik ben benieuwd hoeveel van de puntjes van mijn immer-zichzelf-aanvullend-naailijstje ik in 2016 zal kunnen afvinken!

Naaisels 161 t.e.m. 164: olifantjes!

Olifantjes? Olifantjes! Nog meer olifantjes, want het stofje dat ik hier, hier, hier en hier gebruikte, was nog lang niet op. Het is één van mijn lievelingsstofjes, wat betekent dat ik er meteen 3 meter van kocht. Pas later leerde ik dat ik helemaal niet zoveel stof nodig heb voor één hemdje en één jurkje. Niet dat ik dat erg vind hoor, integendeel.

Dankzij mijn slechte inschatting zo’n 2.5 jaar geleden, kon ik nog meer leuks maken uit het olifantenstofje. Vooral voor de dochter, want die is intussen al net zo dol op de olifantjes als ikzelf 🙂
IMG_20151216_122448394Ik maakte een simpel gevoerd rimpelrokje met boordstof voor haar. Misschien had ik eerst eens wat beter moeten googlen hoe dat moet, want nu kwam er wat gesukkel aan te pas om alles netjes aan elkaar te naaien. En toen dat eindelijk gelukt was, bleek de boordstof niet meer terug in te krimpen, waardoor ik er bijna zelf in paste… Een rekker in de boordstof zorgde ervoor dat het rokje toch draagbaar werd. Als dochterlief het draagt, is het niet het mooiste rokje dat ze heeft (verre van zelfs), maar volgens haar is het toch perfect. Sjoef!

Vorige week nam de dochter deel aan een wedstrijd “om ter traagst eten” tegen zichzelf en won ze met glans. Om me niet te veel te ergeren, nam ik stofjes mee naar de keuken en knipte ze daar. Met de piraatjes mocht ik doen wat ik wou, maar die olifantjes, daar zou ik toch ook nog een zakje uit maken hé? Omdat ik de originele verpakking van haar sinterklaasprinsesjes zomaar weggegooid had en ze nu geen mooi opruimplekje meer hebben? Zo’n duidelijke chantage werkt normaal niet, maar dit keer ging ik er wel in mee. Alles om het opruimen te stimuleren, zullen we maar zeggen (en helemaal niet omdat ik het leuk vind als ze zelf naar een naaisel vraagt hoor, nope). Een klein half uurtje later zaten de prinsesjes al mooi weggeborgen in hun nieuwe thuis 🙂

Die avond zette ik verrassend vlotjes de geknipte stofjes om in de onderdelen van een nestje voor een prinsje. Aangezien ik niet over een stapelbed beschik, kan ik dit naaisel niet tonen op een manier die duidelijk maakt hoe dat nestje er uit zal zien. Aangezien het avond was en de zon hier nog vroeger ondergaat en ik wou dat het pakje de volgende dag al richting prinses ging, komt deze foto in aanmerking voor de meest-belabberde-foto-van-een-naaisel-ooit. Intussen is het al in de juiste brievenbus belandt en heeft het een dag beter gemaakt, wat het allermooiste compliment is. En zo veel belangrijker dan een goeie foto…
IMG_20151209_090752672

Dinsdag kwam ik tot de ontdekking dat ik nog zowel de voorkant als een schuine achterkant van een poppenslaapzak uit het olifantjesstofje kon halen. Ik combineerde het met een stofje in één van dochterliefs lievelingskleurtjes en een restje wattine van hun winterjassen. Enkel de paspelband werkte tegen, omdat het de dikste paspelband ooit was en ik als reactie daarop veel te veel stof aan elkaar stikte. Leve het tornmesje!
Het resultaat is een kerstcadeautje voor de dochter. Assepoesje heeft het al getest, warm en zacht bevonden en goedgekeurd. Ze mag zelfs nog een beetje groeien!
IMG_20151215_122548068Ik ben de laatste weken zodanig veel aan het naaien (ik ben momenteel bezig aan het 9e item deze week), dat ik de chronologie een beetje kwijt aan het geraken ben. Tot het weer overzichtelijker wordt, leg ik mijn innerlijke pietje precies het zwijgen op en geef de naaisels opeenvolgende nummertjes wanneer ze hier verschijnen. Nu moet ik alleen nog het stemmetje negeren dat van “aargh, het klopt niet meer!” doet 😉

Stofjes: olifantenstofje uit de strik, net zoals de boordstof van het rokje. De (onzichtbare) witte voeringstof van het rokje en de appelblauwzeegroene voering van de slaapzak zijn stukjes van kringlooplakens. Het piratenstofje komt van het stoffenspektakel.
Patroontjes: voor het rokje, zakje en nestje gebruikte ik ruimtelijk inzicht. Voor de poppenslaapzak schoot de zalige straightgrain te hulp. Haar (gratis) patroon en tutorial, de Lua for dolls, gidste me heel vlotjes door heel het proces.