Category Archives: kledij voor grote mensen

Naaisels 192 en 193: Dyyni ladies skirt van Pienkel

Ik mocht voor het eerst een patroon testen -sprongetje in de lucht van blijdschap! Het patroon waar het om ging was de Dyyni ladies skirt van Pienkel, een zwierrok-voor-grote-mensen. Laat dat nu net mijn favoriete soort rok zijn, dus deed ik het meteen goed en maakte er twee ūüôā

De rok met √©√©n laagje zat erg vlotjes in elkaar. Ik vergat dit keer zelfs niet om de zakken er effectief in te steken en dankzij de duidelijke uitleg zien die zakken er voor het eerst zo onzichtbaar uit als de bedoeling is ūüėČ De tailleband er aan hangen was het moeilijkste ervan, maar het foutje dat daar aan de basis van lag is inmiddels opgelost (zo kreeg ik meteen het gevoel dat je als tester echt nuttig bent). Vanaf nu weet ik dat ik de bovenkant van een rok moet afwerken (met zigzagsteek of overlock) voordat de tailleband er aan komt, omdat de rondingen er anders altijd voor zorgen dat de wiskunde niet klopt. Ik maakte lang geleden een cirkelrok waarbij ik door een cirkel van 20¬†cm diameter paste -ook al gaf dat een gat met omtrek van 63cm waar mijn¬†heupomtrek van bijna¬†het dubbele door kon. Overgiet de theorie met een laag stof en ik snap er niks meer van in de praktijk, waardoor ik het heel sterk vond dat het foutje in de testversie¬†zo klein was…

Stof: minstens 2 jaar geleden gekocht via de facebookgroep stof de stofkes (die toen nog stofferdestof heette). 
DSCF2050 DSCF2081 DSCF2088 DSCF2095
De rok met twee laagjes zat op ongeveer dezelfde tijd in elkaar, wat betekent dat het heel erg goed vooruit ging. De tailleband aanzetten ging dit keer heel vlotjes, alle andere stappen ook. Ik haakte een ketting lossen voor het special effect van deze versie, wat er nog beter bij paste dan om het even welke lintjes ik in huis heb. Achteraf gezien was zwarte stof beter geweest voor de onderste rok, maar sja, achteraf gezien kan ik altijd wel dingen bedenken die ik beter had gedaan. Niet altijd met je ellebogen op de foto staan terwijl je ronddraait bijvoorbeeld, al weet ik niet waar ik mijn armen dan wel zou moeten laten.

Door het lintje in de rok, kun je ze omtoveren tot iets wat mij doet denken aan Assepoesters baljurk. Volgens dochterlief is de rok “z√≥√≥√≥√≥√≥√≥ mooi”. Ik vermoed dat ik de versie met √©√©n laag vaker zal dragen dan deze, maar ik vermoed ook dat dochterlief me¬†deze zomer meermaals zal kunnen overtuigen om deze aan te trekken ūüėČ

DSCF2064 DSCF2068 DSCF2066 DSCF2078Stof: paars van de strik, blauw van stoffenspektakel, wit uit kringloopwinkel.
Naaitijd: een voormiddag tussen het kindjes afzetten op school en beginnen koken, dus ongeveer 3u.

Meer info over het patroon: de rok bestaat uit 6 banen. Je kunt hem maken met één laag of met twee lagen, waarvan de bovenste laag een stukje korter is. De bovenste laag kun je dan eventueel nog met een lintje omhoogtrekken op één punt. Verder kun je er nog zakken in doen. Je kunt de tailleband uit twee soorten stof maken: boordstof of, wat ik deed, gewone katoen met een rekker in.

Voor curieuzeneuzen zoals ikzelf: Dyyni betekent duin. Het patroon bestond al langer in meisjesversie (maat 86 tot 164) en de versie voor nog kleinere ukkies kun je gratis krijgen als je je inschrijft op haar nieuwsbrief.

Vanaf vrijdag is het naaipatroon voor dames te koop in Pienkel’s Etsy shop. Het patroon kost 7 euro excl. BTW.¬†Je kunt het patroon ook in een bundel kopen, samen met het meisjespatroon, dan kost het 10 euro exclusief BTW.

Van vrijdag a.s. tot en met woensdag kun je 50% korting krijgen met de code DYYNILADIESLAUNCH (die korting geldt ook op de andere patronen van Pienkel).

Advertisements

Naaisel 154: een sweater voor manlief

Ik ging een sweater naaien voor manlief, assorti met sweaters voor de kindjes (j√†√†√†, ik heb iets met assorti naaisels). Dat plan kwam in mijn hoofd terecht toen ik de knipmode kocht in april 2014, met speciale manneneditie erbij. De stof kreeg ik van manlief cadeau op onze zesde trouwverjaardag (eind oktober), dus was het mijn bedoeling om er een kerstcadeautje van te maken. Kerst kwam. En ging. Nieuwjaar ook. Pasen was plots ook al achter de rug en de verhuis gaf mij een goed excuus om het niet af te hebben tegen zijn verjaardag. Zelfs onze¬†zevende trouwverjaardag is intussen al een maand geleden…

De assorti kaptruien van de kindjes waren intussen wél al af. Zo kreeg ik er een extra motivatie bij: de sweater van manlief maken voordat de kleintjes uit hun truien gegroeid zijn. Blijkbaar was dat net het duwtje in de rug dat ik nodig had, want -tromgeroffel en trompetgeschal- intussen is zijn sweater al 10 dagen af!

Ik heb zo’n vaag vermoeden dat manlief er fan van is, aangezien hij de trui elke avond wel enkele uren aantrekt ūüôā

Ik was een beetje vergeten hoeveel werk dat is, zo’n kledingstuk maken voor volwassenen. Het aantal stappen blijft gelijk, maar de hoeveelheid werk per stap is veel groter omdat de stukken stof nu eenmaal veel groter zijn. Kom ja, de rits pas lostornen nadat de rand overlockt was omdat ze bij nader inzien toch een stuk beter kon, dat was wel volledig extra werk… Ter compensatie was het maken van de duimgaten uit √©√©n stuk boordstof wel een makkie.
DSC02420b
DSC02417
DSC02422
Stof: paarse sweater- en boordstof van stoffen artevelde.¬†Met het einde van de maand in zicht weet ik intussen al zeker dat ik alleen maar uit de voorraad genaaid heb, dus stashvember is een echt succes. Of er stofjes gekocht worden in november hangt volledig af van hoe onweerstaanbaar de stofjes¬†in Kopenhagen maandag zullen zijn… Ik naaide nog veel meer dan al te zien was, maar¬†doordat daar geschenkjes tussen zitten blijven die nog even een mysterie ūüėČ
Patroon: de sweater uit de manneneditie van de knipmode (4/2014) met duimgaten à la Riet.
Tijd: iets tussen de acht en negen uur.

Naaisels 119 en 120: jurk en top

Ook wel: het allereerste afgewerkte kleedje voor mezelf en een omkeerbare top uit stof-voor-durf-het-zelvers.

Summer camp was zo’n succes dat de kindjes, op eigen vraag, deze week terug gaan. Dat betekent dat ik nu v√©√©l tijd alleen heb -nu ja, toch wel zo’n¬†19u op een week, wat zoveel is als mijn halftijdse job was… Mijn sociale contacten beperken zich voorlopig nog ¬†tot de kindjes, manlief en korte how-are-you’s bij het afzetten of ophalen, een perfecte huisvrouw ben ik niet en ik heb evenmin de ambitie om dat te worden, dus nu de hoeveelheid pluis en stof in huis enigzins onder controle is (leve roomba!) gebruik ik die tijd effectief voor mezelf. Mijn naaimachine en overlock zijn aangenaam gezelschap, glee muziek houdt de sfeer erin.

Ik durfde het voor de allereerste keer aan om een kleedje voor mezelf te maken (ik negeer eventjes het jurkje dat al 2 jaar op afwerking wacht en me intussen niet meer past). Ik deed het dan maar meteen goed, met een heleboel eerste keren. Ik maakte, onder het toeziend oog van de naailesjuf, een patroon van deze jurk, verlengde het bovenstuk met een paar cm, paste tijdens het stikken nog enkele dingen aan omdat een pasbeurt duidelijk maakte dat het nodig was en gebruikte voor het eerst elastische biais om hals en mouwboorden af te werken.

Het resultaat bombardeer ik tot “kledingstuk waar ik het meest trots op ben” van mijn kleerkast. En het past nog ook ūüėČ

DSC02224Het ziet er maar niets uit als het gewoon op de grond ligt, dus zullen er nog meer fotootjes volgen (onderaan, zodra de zon schijnt als manlief thuis is… ooit dus, maar aan de wolken te zien waarschijnlijk niet vandaag).

Er was nog iets te veel stof over om zomaar weg te gooien, maar te weinig om er een simpel rokje voor de dochter¬†uit te krijgen. Snuisteren door mijn boeken bracht me op het idee om er dan maar een topje uit te halen (want als een rokje niet lukt, dan lukken mouwen evenmin). Het werd een omkeerbare top uit stof voor durf het zelvers, in het kleinste maatje (122-128). Ik slaagde erin om in de war te raken door de topologie en een soort oneindige toplus te maken die onmogelijk te dragen was *moet ik daar wiskundige voor zijn…* Het eindresultaat is bijgevolg 1 cm korter dan de bedoeling was.

DSC02223Voil√†, over twee √† drie jaar kunnen de dochter¬†en ikzelf ons assorti kleden. Mission accomplished, of zoals de tsjechen zeggen “a je to!”.

Patroon: jurk zelf getekend van bestaande, top uit SVDHZ 1
Stof: stoffen Artevelde op de vrijdagsmarkt, het wit komt van de strik

Extra: selfies in de spiegel, in afwachting van deftigere fotootjes…
IMG_20150728_111627632IMG_20150728_111811702

Naaisels 76 en 77: assorti rokjes

en meteen ook een item van mijn dit-wil-ik-doen-terwijl-ik-dertig-ben-lijstje: iets assorti maken voor de dochter¬†en mij. Aangezien het kind vooral shortjes heeft, is een rokje altijd welkom voor haar. Aangezien mijn naailesrokje intussen heel erg de neiging krijgt om van mijn heupen af te willen vallen, ook al toont de weegschaal nog steeds hetzelfde getal, en, erger nog, bij rugzakdragen pogingen doet om te kijken hoe hoog het langs mijn buik omhoog kan kruipen, dus kon ik zelf ook wel een vervangrokje gebruiken. Die 15 (euh…) andere in mijn kleerkast negeer ik eventjes.

H√©t rokjesboek werd bovengehaald en voor het eerst gebruikte ik ook de patronen die erbij zaten. Aangezien de dochter¬†volgens de huisarts al 93.5 cm groot was, koos ik voor maatje 104. Toen ik ze later thuis opmat was ze weer zo’n 6 cm gekrompen, maar ook dat negeren we gewoon. Als we lang genoeg wachten zal het wel een rokje-tot-boven-de-knie worden…

In juli was dochterliefs rokje (met rekker) af, vlak voor mijn transformatie in spakkie. Voor mezelf moest ik eindeloos veel geduld hebben tot ik mijn voet weer kon plooien in de juiste houding en er dan ook nog eens wat kracht op kon zetten. Roksgewijs deed ik moeilijk door de rits er pas in te steken als de tailleband er al aan hing (in het vervolg doe ik het wel braafjes ook met een knoopje), voor de rest bleef ik braaf.
DSC00420Zoals je kan zien behoor ik niet tot de mensen die hun strijkijzer knuffelen tijdens het naaien…

Stof: de strik
patroon: allemaal rokjes van mme zsazsa

 

Naaisels 37 en 39: kinder- √©n herenpyjama

Op mijn verjaardag kreeg ik een supercadeau van manlief: een tochtje met zijn tweetjes door de sneeuw naar zowel de Sleepstraat als De Strik. Ik ontdekte er een rol pingu√Įnflanel. Perfect! Manlief is fan van een of ander obscuur besturingssysteem dat een pingu√Įn als mascotte gebruikt en ik had al een herenpyjama gemaakt in de naailes, dus kreeg ik meteen het lumineuze idee om een pingu√Įnpyjama te maken. Van manlief kreeg ik het stofje. Extra veel stof zelfs, want ik had een sublieme pyjama in gedachten waarbij de prints naadloos in elkaar overliepen…

Een dikke 5 maanden later begon ik eindelijk de patronen uit te knippen. Ik slaagde er zelfs in om er niet alleen een herenpyjama uit te halen, maar ook nog een kinderpyjama. Hoera, zo kon ik een mini- en een maxiversie maken en kunnen mijn mannen assorti gaan slapen ūüėÄ
Rekening houden met de print? Aaaaaargh, ik wist dat ik iets vergeten was…

Specificaties: leve de kamsnaps (ook al had manlief een beetje schrik omdat hij de pyjamavest moest aandoen tijdens het snappen en die priem gevaarlijk dicht bij zijn stoere torso kwam).
Er was net niet voldoende stof meer om de kraag van de minipingu√Įn in dezelfde stof te maken, dus kreeg die een geel kraagje. Toen zoonlief¬†het vestje aanpaste, bleek dat kleurtje perfect om wat kleur te geven aan zijn snoet, dus onderging de maxipingu√Įn dezelfde aanpassing. Zo bleek het vergeten dat je dat kraagdeel 2x moet uitknippen plots een pluspunt te zijn (maar nee jong, ik heb dat keihard expres gedaan hoor, tumtidum).

Puur voor de volledigheid: minipingu√Įn is naaisel 37, maxipingu√Įn moest tot de voorlaatste dag van september op zijn afwerking wachten en werd zo naaisel 39. Dat is nog steeds ruim op tijd voor onze trouwverjaardag -en jullie moeten nog minstens tot dan wachten voor je een foto te zien kunt krijgen van mijn bij elkaar horende lievekes…

Patroon: naailes
Stof: Sleepstraat op de hoek

Naaisel 16: een deftige rok

Ik zou het bijna vergeten, maar ik naai naast mijn projectjes thuis ook nog in de naailes. Het laatste project was een rokje. Een deftig rokje, zo eentje met beleg en een blinde rits (en paspel voor wie daar zin in had). Ideaal voor een rokjesfan zoals ikzelf dus!

Projecten in de naailes zijn altijd nog net iets (of een heleboel) moeilijker/professioneler dan waar ik thuis al alleen aan durf beginnen en ik vind het resultaat er dan ook naar. Dankzij het superfancy krijt-spuit-ding dat in de les een toertje rond mij deed met de juf erachteraan is mijn rokje zelfs overal exact even lang als ik het draag.

Mooimooi en leukleuk. Bovendien mag ik daarna eigen projectjes meepakken en een professionele hulplijn inroepen zodra ik vast dreig te raken. Yesyesyes!

stof: de strik, paspel: veritas
patroon: naailes. Komt uit een boekje (rokkenbijlage van knipmode geloof ik), maar is daarna aangepast aan mijn wensen -zijnde wijder uiteenlopend, een ferm stuk korter en 2cm smaller aan de heupen dan de maat die ik volgens mijn meetlint nodig heb, maar die afzakte als ik ze aanpaste.

Naaisel 13: een zwierrok

Mijn eerste maaksel uit mijn verjaardagcadeau Allemaal rokjes. Eigenlijk had ik er hét boek niet echt voor nodig, maar het trok me wel over de streep om er eindelijk effectief een te maken.

Ik ben blij dat het niet mijn eerste naaisel was, want ik heb gevloekt op zo ongeveer elk onderdeel.

  • De rode onderrokstof heeft mysterieuze eigenschappen. De heupomtrek was meer dan 15 cm meer als ik de rok aan mijn lijf had dan als ze plat op de grond lag, waardoor ik ze terug aan elkaar moest zetten en nu plots in een cirkeltje met straal 10 cm pas. Het passend zijn van de rok is nu wetenschappelijk totaal onverantwoord. Als wiskundige vind ik het volstrekt irrationeel dat een lengte kan veranderen naargelang de houding (dat is even onlogisch als een stukje touw in het rond zwaaien om ze dubbel zo lang te maken) en mijn favoriete fysicus snapt er ook geen bal van. Sja…
  • Ik heb de zoom en tailleband vastgestikt, gesakkerd, ze voorzichtig en met veel geduld opnieuw losgemaakt, mijn hele speldencollectie gebruikt om de randjes zo goed mogelijk vast te zetten, ze opnieuw vastgestikt en besloten dat het dan stukken beter en meteen dus ook goed genoeg was.

Ik zou er bijna magische krachten door toedichten aan het getal 13…

Ik heb nu een echte zwierrok! Als het eindelijk warm wordt komt er misschien zelfs een foto van zonder opbollend tshirt erboven en broek eronder ūüėČ

stof: paarse uit de kelderafdeling van stoffen artevelde, rood van stoffenspektakel (waar het dubbel zoveel kostte als in de strik, grumble…)
patroon: men volge de werkwijze van mme zsazsa, men trekke van de berekende kleinste straal minstens 5 cm af als men met een dergelijke frustrerende tegenwerkstof werke, men verbaze zich over het feit dat die uitgeknipte rok over hoofd én schouders geraakt hoewel de uitgeknipte cirkel hoogstens even groot lijkt dochterliefs hoofd, men volge verder de rest van de werkwijze, maar men zegge foert tegen rits en elastiek en men neme zich voor om lenig te blijven zodat de rok azo van langsboven kan aangetrokken worden tot oftewel de rok oftewel menzelf oud ende versleten is.