Category Archives: babygerief

Naaisels 197 en 198: grace babyjurkjes #kcw

  • Deze week vindt Kid’s Clothes Week plaats.
  • Er zijn twee kleine meisjes in de vriendenkring waarvoor ik “iets” wou naaien. Eentje woont bij Gent, eentje in Kopenhagen en hoewel ze in leeftijd wat schelen, dragen ze dezelfde maat.
  • De (bijna onuitputtelijke) stofvoorraad bevat mooie katoentjes.
  • Als je een kindje krijgt, bevindt een stuk van je hart zich voor altijd buiten je lichaam.

Voeg die dingen samen en je krijgt dit:
DSCF2108Ik maakte voor elk van de kleine meisjes een Grace jurkje, het gratis patroon met duidelijke werkwijze van Griet. Het enige wat ik extra deed was het bovenstuk nog eens doorstikken eens de rok er aan bevestigd was, zodat de voering niet meer los hangt en de stofjes niet meer kunnen bewegen ten opzichte van elkaar.

Ik brak een naald in mijn vinger (mijn eigen schuld, don’t ask), maar verder ging het allemaal heel vlotjes. Het was vooral raar om zo’n kleine kleertjes te maken, de kleedjes zijn in hun geheel amper groter dan het bovenstuk van dochterliefs pimpaljoenjurk

DSCF2107

Stof: Liesellove, toen ze nog een webshop hadden
Patroon en tutorial: Grace jurkje
Tijd: van patroon knippen tot knopjes bevestigen zo’n 6u voor beide jurkjes

Advertisements

Naaisels 177 tot 179: slaapzakjes en een knuffeltje

Als elke dag van de laatste maand de laatste dag is, wil dat zeggen dat de buikbaby in Denemarken elk moment geboren kan worden. Maar eigenlijk hoop ik toch dat die kleine meid lievekesgeweg nog een paar weekjes onder haar mama’s hart blijft zitten, minstens tot de tweede module Deens afgerond is…

De Zo Geknipt (2) Sew Along suggereerde om in december slaapzakjes te maken. Obviously, that didn’t work out the way I planned it. December kwam en ging, maar de slaapzakjes bleven een plan dat wachtte op de realisatie. In januari lukte het wel, waardoor dit geschenkje intussen al bij de verst-wegge-vriendjes belandde.
IMG_20160128_124928654Knuffelkonijntje twee, want konijntjes en deze vriendjes gaan nu eenmaal goed samen en de dochter is nu nog steeds erg gehecht aan haar exemplaar. Wat zo erg nog niet is, want oefening baart kunst. In dit geval zorgde een extra stiksel in de hals voor een (in mijn ogen) mooier hoofdje. De dochter was het daar mee eens, enkel de troosttoverkracht van haar exemplaar kon haar ervan weerhouden om het om te ruilen 😉
IMG_20160128_124831586_HDRHet sterrenslaapzakje kreeg een extra laag vulling (wattine die nog over was van de jasjes van de kindjes), waardoor het zeker nooit gestreken moet/mag worden (dan wordt het dikke laagje warmte tot quasi niks gereduceerd). Volgens de dochter bezit haar het sterrenstofje toverkracht, hopelijk helpt het om de kleine meid goed te laten slapen. Of om de mama/papa te troosten als die voor de zoveelste keer wakker geworden is. De rits zou het mogelijk moeten maken om een pamper te verversen zonder dat de slaapzak helemaal af moet. Hopelijk is dat in de praktijk ook effectief het geval, ondanks dat de enige rits die ik kon vinden wat korter was dan de bedoeling is. Fournituren in Ierland: ritsen op een rol? Nooit van gehoord. Ritsen langer dan 75 cm? Enkel double-headed te krijgen. Zucht.
IMG_20160128_125325046
Bij het tweede slaapzakje kon ik nog iets beter inschatten hoe de stukken in elkaar zouden passen, waardoor ik het lijnenspel kon benadrukken door de stofkeuze. Primaire kleuren? Check. Zacht stofje? Check. Poppemie als model? Check. Vraag van de aanstaande papa om eentje in zijn maat te maken? Check (dat is een mega compliment trouwens, dankjewel daarvoor!)
IMG_20160128_125124458Stof: sterren en blauw van stoffenspektakel, konijntjesflanel en donkergroene zachte voeringstof van sleepstraat, geel van hickeys.
Patroon en tutorial van het schattig konijntje: mooshy belly bunny.
Patroon en werkwijze: Slaap zacht, ofwel recept 19 uit Zo Geknipt 2 van Riet en Lies

Naaisels 153, 155, 156 en 157: baby-in-de-buik-geschenkjes en, och ja, ook nog een gordijn

Ik heb niet één grote vriendengroep, maar een heleboel kleinere groepjes van mensen die ik graag heb. De ene vriendin die al uit het middelbaar stamt, de vriendjes van de wiskunde, die van de fysica, die van de studentenkring. En dan heb je nog die heel erg leuke mensen van mijn werk, die van de naailes en ga zo maar door…

Mama worden veranderde niet alleen mijn leven, maar ook heel veel vriendschappen. Op één bevriend koppel van mijn eerste werk na, waren we de eersten met een baby. Die baby was de eerste maanden nogal arbeidsintensief (hah, wat een eufemisme), waardoor ik erg lang eigenlijk amper het huis uitkwam en al helemaal geen energie had om ‘s avonds nog weg te gaan. Weggaan is een stuk moeilijker als er geen familie klaar staat om op te passen en als je baby even uit zijn ritme halen synoniem is voor een baby die dagenlang compleet uit zijn doen is. Het plezier van enkele uren weggaan verdwijnt al snel als je daarna dagenlang keihard over je grenzen moet gaan. Het heeft erg lang geduurd die energiebalans positief werd. Vele vriendjes vroegen me nog meerdere keren om mee weg te gaan, maar sja, als het antwoord telkens neen is, dan komt daar ooit een einde aan. Achteraf gezien heb ik de verkeerde mensen om hulp gevraagd, want diegenen die ze hadden willen bieden wisten niet hoe moeilijk we het hadden. Tegen de tijd dat ik weer klaar was voor de wereld rondom mij, bleek die een stukje leger dan voorheen. En tegelijk zo veel voller.

Eén koppel pakte het anders aan. Ze vroegen ons mee, wij zeiden dat het niet lukte. Ze vroegen ons opnieuw mee, wij zeiden opnieuw dat we niet weg konden. De volgende keer vroegen ze of ze anders naar ons mochten komen, zodat we van hun gezelschap konden genieten mét de baby erbij. We waren in de wolken met dat aanbod. Ze hebben zich sindsdien vaker bij ons uitgenodigd dan om het even wie anders en we hebben elke keer uitgekeken naar die bezoekjes. Als ze zichzelf al lang niet meer uitgenodigd hadden, misten we hen en nodigden hen zelf uit. We hadden extra pantoffeltjes klaarliggen in de schoenenkast en een extra dekentje voor in de zetel. Voor bedtijd werden ze opgeëist door de kindjes, de vriendin werd meestal overtuigd om ze mee in bed te stoppen en een verhaaltje voor het slapengaan te vertellen over toen ze zelf nog klein was. Ze trouwden, zoonlief wachtte hen op bij de ingang van de receptie en kon ze overtuigen om hem elk een hand te geven en zo de entree te maken. Ze gingen een jaar naar Amerika en wij merkten dat een jaar voorbijvliegt, zelfs als de weekends leger zijn. Ze kwamen terug. We gingen met zijn zessen naar de Efteling als reünie. De vriend werd door de kindjes in de hoek gezet en ook gevraagd om hen te dragen als kinderbeentjes te moe werden, de vriendin werd op handen gedragen. We aten spaghetti. En brownie. En spaghetti. En nog meer spaghetti. We gingen samen naar het Wolfsven. We zagen ze nog enkele keren. Wij verhuisden eind juni naar Dublin. Zij verhuisden eind augustus naar Kopenhagen (de vriend die al eerder daarheen verhuisde lokte hen daarheen). Haar buik groeit sneller dan onze kindjes. Ik nodigde mezelf uit, ging erheen en deed dat natuurlijk niet met lege handen.

Et voilà, daarmee komt de langste inleiding ooit tot een eind. Ik maakte voor het eerst een pamperzakje en een verversmatje (per ongeluk een waterproof matrasbeschermer kopen is naaigewijs toch al erg nuttig gebleken). Een crèchezakje kon er ook niet aan ontbreken, vond ik. Over het naaien op zich valt weinig te zeggen, dat ging verrassend vlotjes. Leuk extraatje: over enkele maanden kan ik me uitleven met het maken van minimeisjeskleertjes.

IMG_20151126_114623674Het pamperzakje is gemaakt uit een vrolijke ananas, kwestie van je gedachten af te leiden naar aangename geurtjes als de pamper erg vol is 😉
IMG_20151126_114459907IMG_20151126_114506660We hadden zelf een zwart verversmatje dat intussen bij andere vrienden terechtgekomen is. Dat vond ik een erg handig ding, ideaal om een baby of peuter op de vloer van een winkel te kunnen verversen zonder dat die vuil wordt (waarbij ik het vooral op de baby had en het winkelpersoneel op de vloer). Deze flamingoversie kan gewoon in de was. 
IMG_20151126_114532987
Het maken van het zakje ging zo vlot dat ik zelfs niet meer twijfelde over hoe ik het lint er aan moest hangen. Ik deed het op halfautomatische piloot, dus natuurlijk zat er eerst een draai in. Maar den tweede keer ging het wel van den eerste keer 😉
IMG_20151126_114444963b

Om het thema bezoek af te sluiten: de rest van de verduisterende gordijnstof werd gebruikt om nog een laatste gordijn te maken, zodat alle logeetjes in een vrij donkere kamer kunnen slapen. Niet dat er hier nog zo veel zonlicht te rapen valt, maar er staat een lantaarnpaal voor ons huis die zijn best doet om dat te compenseren 😉
IMG_20151202_200926170Pamperzakje: stof van zeeman, tutorial van eloleo.
Verversmatje: flamingo’s uit zeeman, waterdichte stof is een stuk van een matrasbeschermer uit de ikea (juiste maat, foute stof), tutorial was “knip de randjes van de flamingohanddoek, rond de hoekjes af, zorg voor een identiek stuk waterdichte stof en naai ze met biaislint aan elkaar vast”. ‘t Is graag gedaan 😉
Zakje: stof van de ikea (tussen de bloemetjes zit een waterdicht laagje, wat me geen overbodige luxe leek als het Deense weer echt zo goed op het Ierse lijkt), patroon en tutorial nog steeds van fynn.
Gordijn: stof van Hickey’s, tutorial was “denk aan de vorige gordijnen en doe ongeveer hetzelfde”.

Het is inmiddels december, wat betekent dat stashvember intussen alweer gedaan is. Ik naaide enkel uit de voorraad, maar speelde een beetje vals door maandag in Kopenhagen twee stofjes te kopen: een rekbaar stofje en een waterdichte jasjesstof. Dat zijn twee stofsoorten die hier in Ierland niet lijken te bestaan, waardoor ik de aankoop nog wel verantwoord vind. En, ook al is er in november maar één groot stofje echt helemaal opgebruikt, mijn stoffendozen gaan toch een stukje makkelijker toe. Ik durf het dus zowaar een succes te noemen. Merci aan Lieke en Hanne voor het initiatief!

Naaisels 150 t.e.m. 152: geboortegeschenkjes

Op 1 juli werd een klein meisje geboren dat een tof wiskundemeisje veranderde in een mama, na een zwangerschap die zwaarder was dan ik me zelfs maar kan voorstellen. Een meisje dat meteen al meer haartjes had dan mijn eigen sprotjes bij hun eerste verjaardag. Een meisje dat het hart stal van haar mama al voor ze in haar armen lag. Een meisje dat sinds kort niet meer de hele tijd bij haar mama kan zijn.

Ik maakte een crèchezakje, een kleutertasje en een winters truitje. Een pakketje dat met liefde gemaakt werd -en een beetje zenuwen, omdat ik het extra goed wou doen voor diegene die mij wegwijs maakte in de wondere wereld van het naaien. DSC02375Er werd nog een crèchezakje gemaakt. Deze derde keer ging het erg vlot, zelfs het aanzetten van de tassenband leverde dit keer geen problemen op. Ik moest alleen tussenin even pauzeren om een nieuw tornmesje te kopen 😉
DSC02373Aangezien de mama een hint gaf, maakte ik een bijpassend kleutertasje. Ook hier ging het naaien wonderbaarlijk vlot, al kwam er een tornmesje aan te pas omdat ik eventjes compleet vergeten was hoe je een zak diepte geeft. Wist ik meteen weer dat ik echt nog niet op automatische piloot mag naaien, want die automatische piloot van mij durft flaters slaan. Dankzij de tips van deze mama kocht ik meteen een goede naaimachine, waar ik erg dankbaar voor was toen ik bij dit zakje door 8 lagen canvas moest stikken en dat zonder problemen lukte.
IMG_20151111_144542367Vlak voor haar eigen verjaardag, naaide de mama zelf een jurkje voor haar dochter. Plan A veranderde in plan B, een warm zacht truitje in maatje 9 maand, zodat het deze winter zou moeten passen. Ik dacht meteen aan de zachte stof die in de voorraad zat en zocht daarna héél hard naar een niet erg rozige rekbare stof (die nog niet opgeëist werd door zoonlief). Die zoektocht was het moeilijkste aan dit naaisel, ik hoop dat het de goedkeuring van de mama krijgt! Dochterlief hielp om de kamsnaps te plaatsen en wou het afgewerkte truitje ook passen. Ze stak haar linkerarm door de linkermouw, zei “ooh zo zacht” en deed het weer af. Ze stak daarna haar rechterarm door de rechtermouw, zei opnieuw goedkeurend “ooh, zo zacht” en deed het weer af. De voor en achterkant kon (en mocht) ze niet aantrekken, dus werden die gewoon uitgebreid geaaid 😉DSC02372Stoffen: zakjes uit ikeacanvas (na 5 zakjes is die ene meter stof nu echt wel helemaal op) met als voering een waterdichte stof uit de sleepstraat of de strik. De bloemetjesstof van de trui komt van het stoffenspektakel, de knuffelzachte voering uit de sleepstraat. Alle stofjes komen uit de voorraad, dus hoera, ik doe nog steeds flink mee aan stashvember.
Patronen en tutorials: het crèchezakje is opnieuw een Fynn bag, de kleutertas is nog een kids messenger bag en de trui werd gemaakt met het coat pattern van Beth Marmorstein. Leve die schatten van mensen die gratis patroontjes en duidelijke tutorials delen op het internet!

Naaisels 139 t.e.m. 141: geboortegeschenkjes

Manlief kreeg een achterneefje, dus ging ik aan het naaien. Het werd een grote enveloppe vol “textiles”, want het is een beetje moeilijk om de verrassing niet te verklappen wanneer je de inhoud moet beschrijven. Wat die textiles dan wel mogen zijn?

DSC02266

Vlaggetjes natuurlijk. Ik prikte in mijn vingers, maar niet tot bloedens toe, dus het ging vrij vlotjes. De naam schreef ik er in textielstift op in hetzelfde lettertype als op het geboortekaartje en dat lukte wonderwel (de naam werd vaag gemaakt op de foto, dus je kunt het niet zien, sorry). Ontdekking van de dag: als je een foto wil pakken van een vlaggenlijn waar al een naam op staat en je wil die naam niet tonen, dan kun je de kant met de letters gewoon naar onder leggen. Je zou misschien denken dat ik daar een van de vorige keren al aan had kunnen denken, maar neen hoor. Mijn praktisch verstand laat mij af en toe toch ferm in de steek…

Door het hemdje te maken deed ik mee aan de Zo Geknipt 2 Sew Along. Ik slaagde erin om linkervoorpand en rechtervoorpand om te wisselen, vermoedelijk omdat het stofje dat ik gebruikte geen duidelijke voor- en achterzijde heeft. Na eventjes vloeken op mezelf begon ik te improviseren. Dat vrij goed ogend gefoefel zorgde ervoor dat er geen echte problemen waren om de drukknoopjes te bevestigen, alleen hangt de ene kant van de drukknoopjes niet vast aan een speciaal daarvoor voorzien extra stukje stof, maar aan een binnennaad. Sjoef, want ik vreesde dat het veel erger ging zijn.
DSC02270Ik maakte ook nog een crèchetasje in de stijl van het geboortekaartje. De fynn bag van fynn had al bewezen dat die heel erg geschikt is als crèchezakje, dus met het idee “als het goed is, dan moet je het niet veranderen” maakte ik nog een Fynn bag. Het flockfiguurtje knipte ik uit met de hand en ben ik best wel trots op, vooral omdat ik het op het einde niet verprutste (een veel voorkomend probleem bij mij). Ik gebruikte vrij dunne stofjes voor de buitenkant en compenseerde dit door de zwaarste canvas uit mijn voorraad te gebruiken als voering. Zo lang het zakje niet te vaak over de grond gesleept wordt, zou dat voldoende moeten zijn (of daar ga ik toch van uit). Omdat ik zelf nogal ferm fan ben van zakjes die tegen de regen kunnen, stak ik nog een laagje waterdichte matrasbeschermer tussen buitenstof en voering die tegelijk ook dienst mocht doen als versteviging. Ik gebruikte Ierse tassenband die iets smaller is dan al diegene die ik in België kocht en daardoor perfect paste in de Ierse sluitgesp. We negeren eventjes dat die dingen mogelijks/waarschijnlijk helemaal niet in Ierland of België gemaakt worden, maar kom, je snapt wel wat ik bedoel hé. De enige stap uit de tutorial waar ik op vast liep, was “Bevestig de 2 delen van de schouderband met de nodige sluitingen”. Gelukkig kwam google to the rescue, al kostte het me enkele zoekopdrachten om te weten wat ik juist zocht. Het leek wel een beetje een déjà vu, maar dat ik hier opnieuw vastliep lag volledig aan mij.  Pluspunt: ik ben geen ezel, want die stoten zich gèèn twee keer aan dezelfde steen ;-).DSC02267

Toen manlief het kaartje geschreven had (want aja é, voor het kindje van zijn neef moet ie zelf ook wel iets doen) en ik alles in elkaar stak zodat het op de post kon, vroeg manlief of ik er labeltjes aan gehangen had. Niet dus… Dat labeltje op het hemdje zit op zo’n leuke plek dat het er uitziet alsof er keihard over nagedacht is, dat aan de tassenband  is een al even grote gelukstreffer. Steeds professioneler ogend gefoefel, al zeg ik het zelf 😉

Vlaggetjes: laatste gele stof van de superheldencape, blauwe van de schuinoverbuurvrouw van mijn ouderlijke woonst.
Hemdje: paarse stof vermoedelijk van het stoffenspektakel, blauw weet ik niet goed meer, mogelijks ook van de schuinoverbuurvrouw.  Patroon is het hemdje maat 80 uit Zo Geknipt 2 van van Riet en Lies.
Crèchetas: gele stof uit Hickey’s en blauwe is dezelfde als bij het hemdje. Patroon (Fynn bag) en heel duidelijke tutorial van Fynn

Naaisels 128 tot 133: geboortegeschenkjes

Er werd een dochter geboren. Een klein meisje, dat graag gezien wordt door haar mama, papa en drie grote zussen. Een kindje wiens komst feest betekent.

Bij een feest horen natuurlijk vlaggetjes. Vlaggetjes voor de baby en, aangezien kleinste grote zus bij haar doop al kreeg en ik niet wou dat de grootste zusjes zich uitgesloten voelen (die kunnen er immers niet aan doen dat ze geboren waren voordat ik leerde naaien), vlaggetjes voor de grootste zussen. Dit keer dacht ik er zelfs aan om een foto te nemen vòòr de namen er op staan en heb ik mezelf heel wat foto-gemanipuleer bespaard ;-).
DSC02262Er werden ook nog andere geschenkjes gemaakt en hun kant op gestuurd. Ik begon met een driehoeksverhouding en een zwemzak, allebei uit zo geknipt 2. Je zult mij op mijn woord moeten geloven wat die driehoeksverhouding betreft, want ik heb er blijkbaar geen foto van genomen en het was al de deur uit voor ik dat besefte. *en ikke mij maar voornemen om werkelijk àlles wat ik maak te fotograferen om mijn blogje ook op naaivlak te gebruiken als een soortement online archief… en dan  dat voornemen vol goede moed vernieuwen nadat ik vergat om de twee juffenzonen t-shirtjes te fotograferen. Grmbl tegen mezelf omdat het nog geen drie maanden later weer van datte is… grmbldegrmbl…*
IMG_20150909_111402794

Het zwemzakje ziet er mogelijks nogal bekend uit, het lijkt dan ook sprekend op zoonliefs exemplaar. Ik vulde het zwemzakje met de vlaggetjes en de driehoeksverhouding, om te merken dat er precies gelijk nog iets aan ontbrak. Een jurkje voor een lief oogappeltje bijvoorbeeld.
IMG_20150912_122052490_HDRIMG_20150912_122058844_HDRDie achterkant mag ook op de foto, wie weet kan ik er later op terugkijken met het idee van “hehe, intussen lukt het mij wél al om een print te laten doorlopen”. Ik hoop het alleszins.

Met het jurkje en een kaartje was het pakje compleet, mocht het aan de reis over twee zeeën beginnen en zorgen voor (hopelijk) 5 contente gezichten en één schattig babykreetje.

Stof: vlaggetjes gemaakt uit vanalles, driehoeksverhouding en zwemzakje uit ikeastof, jurkje uit stofjes van de zeeman.
Patroon: vlaggetjes nog steeds op het gevoel, zakjes uit Zo geknipt 2 van Riet en Lies, jurkje dankzij de droomfabriek (patroon in verschillende maten én heel duidelijke uitleg, wat kun je nog meer willen?) al hadden deze stofjes geen kraagje nodig.

Naaisel 73: een slaapzak

Ik stelde enkele stofjes voor en mocht daarna nog zelf kiezen uit de drie geselecteerden. Omdat slapen tussen de sterren mij nog net iets heerlijker lijkt in blauw-geel ipv rood-wit, werd naaisel 73 eentje die heel sterk lijkt op iets wat ik al eerder maakte.

Intussen heb ik geen afkeer meer voor biaislint, maar vind ik het -stel je voor- zelfs al handig om mee te werken. Het insteken van de rits ging ook al erg vlotjes, al zeg ik het zelf…

Klaar voor een déjà vu? Hier komt ie!
DSC01143
stof: kringloopwinkel en sterretjes uit de strik
patroon: kiind

ps: Gelukkige verjaardag, hoogzwangere lieve vriendin!