Naaisels 134 t.e.m. 136: driehoeksverhouding, superheldencape en shortje

Een allegaartje aan naaisels dit keer. Eentje waarbij ik niet alleen het resultaat toon, maar ook meer vertel over de weg erheen. Ik betrapte mezelf er de laatste maanden af en toe op dat ik het gesukkel strategisch verzweeg onder het motto “het is het resultaat dat telt”, terwijl ik net dat gezwoeg het herkenbaarst vind op andere blogjes. Aangezien al enkele mensen bij mijn superserieuze blog enquête aangaven dat ze dat ook leuk zouden vinden, wil ik weer wat meer delen over waarom ik de categorie naaisels omschrijf als “gepruts en gefoefel dat er steeds professioneler uitziet”. Enjoy!

  1. Ik maakte een tweede driehoeksverhouding voor de verjaardag van bompapa en nam er meteen een foto van, zodat je je niet meer hoeft af te vragen wat dat in hemelsnaam is, zo’n driehoeksverhouding.
    IMG_20150915_165754449Een driehoeksverhouding is de naam die in het boek Zo geknipt 2 gegeven wordt aan een (gevoerde) boodschappentas die kan opgevouwen worden tot een klein rechthoekje, dat je kan vaststeken in het driehoekje aan de onderkant. Op het in mijn vinger prikken na kwam ik geen noemenswaardige stoten tegen. Allez ja, tenzij je het sakkeren op mezelf meetelt toch. Sakkeren omdat ik bij een bepaalde stap de hint “gebruik eventueel je ritsvoetje” niet gelezen had en het lang duurde voor ik er zelf op kwam, het vervolgens jammer vond dat dat niet als tip in het boek stond, de stap aandachtiger herlas en dan mezelf voor het hoofd kon slaan. Kleine extra tip: als je nog een sierstiksel wil geven rond het handvat, doe dat pas als de bovenkanten van buiten- en binnenstof aan elkaar hangen, die paar millimeter extra bewegingsvrijheid besparen je veel gesukkel (en gesakker op jezelf als je te koppig bent om het stiksel los te tornen en daardoor nog langer blijft prutsen)…
    De bompapa kreeg er zelfs een gepersonaliseerde handleiding bij:

    • Steek dit in je jas en ga voor de rest met lege handen naar een rommelmarkt.
    • Loop rond, geniet ervan.
    • Als de zak vol is, is het tijd om weer naar huis te gaan 😉
  2. Een superheldencape voor zoonlief. Hij vroeg er naar sinds het begin van de zomer, dus duurde het “maar” tot halfweg september voor het effectief gemaakt werd. Ik had er toch wel een dik uur werk aan, dus dat kon echtechtecht niet eerder hoor… Het had trouwens nog een stuk sneller gekund, maar ik gebruikte een rafelstofje dat eerst nog overlockt moest worden. En ik ben niet zo goed in het smallekes omzomen van bochten, dat is ook wel een beetje een reden. Omdat ik voor het zicht geen vlieseline wou gebruiken als versteviging, gebruikte ik een klein stukje stof om de stevigheid van de kamsnap te vergroten (bij de prinsessencape was de ene kant na een dikke week al stukgetrokken, dus het was zeker geen overbodige maatregel). Samen geeft dat deze zeer professioneel ogende bochtjes. Kuch.IMG_20150923_195054560Iets strijken voor een foto zit er niet echt/echt niet in en het daglicht was al lang weg, dus ziet het geheel er zo uit op foto.
    IMG_20150923_195035686Al kon het zeker beter (dit naaisel zou ik niet durven tonen aan de naailesjuf), zoonlief keurde het enthousiast goed.
    IMG_20150912_135825666b
  3. Een shortje voor de dochter. Ja, het wordt herfst. Ja, de korte broeken worden in de kast gestopt om er lang niet meer uit te komen, ook hier. Maar ja, er lag nog een restje stof te blinken in mijn ooghoeken waar ik vermoedelijk nog net een shortje uit kon halen en er was ook nog een ander project waarvoor ik koudwatervrees heb, dus was dit het ideale uitstelprojectje. Om te zorgen dat de dochter het volgende zomer nog zou kunnen dragen maakte ik maatje 4/5 jaar. De broek wordt omhoog gehouden met een rekker, die ik -natuurlijk- eerst ondersteboven aan elkaar stikte waardoor er een harde draai in zat halverwege de broek. Kleine meid stond naast me te trappelen van ongeduld om het te kunnen passen, dus knipte ik het fout vastgestikte stuk van de rekker af omdat dat sneller en makkelijker is dan tornen en stikte het dan opnieuw aan elkaar. Dus nu ga ik er van uit dat ze de komende maanden én niet superveel groeit (al is dat niet zo erg voor een korte broek) én een beetje peuterbuikje verliest omdat het nu nogal spant. Ach ja… De dochter deed het shortje aan, trok het omhoog en oordeelde “perfect!”. We negeren even dat ze 1 minuut later zei dat het labeltje kriebelde aan haar rugje. IMG_20150923_195117287Aangezien mejuffrouw nog geen uur daarvoor haar uniform ingewisseld had voor een jurkje, was er geen enkele manier om haar te overtuigen dat een foto nog duidelijker zou zijn zonder dat jurkje. Want “kijk maar, zo kun je het toch ook supergoed zien?”.
    IMG_20150916_143636278

Driehoeksverhouding: stof uit zeeman en voering uit voorraad, patroon uit Zo Geknipt 2 van Riet en Lies.
Superheldencape: stof is de rest gele stof van het project dat ik serieus aan het uitstellen ben (van Hickeys), tutorial is dezelfde van de prinsessencape, namelijk do it together no sew elsa cape, al naaide ik wel degelijk en zelfs alleen. Om er een superheld van te maken in plaats van een prinses, liet ik het onderste smaller wordende deel vallen.
Short: lichtblauwe stof van de schuinoverbuurvrouw van mijn ouders, knalblauw van lang geleden op het stoffenspektakel. Patroon: de anyday banded shorts van de blog create and delegate, die intussen jammergenoeg volledig leeg is. In plaats van een linkje naar het patroon, stuurde ik dan maar een dankjewel mailtje naar de blogster in kwestie.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s