Naaisels 119 en 120: jurk en top

Ook wel: het allereerste afgewerkte kleedje voor mezelf en een omkeerbare top uit stof-voor-durf-het-zelvers.

Summer camp was zo’n succes dat de kindjes, op eigen vraag, deze week terug gaan. Dat betekent dat ik nu véél tijd alleen heb -nu ja, toch wel zo’n 19u op een week, wat zoveel is als mijn halftijdse job was… Mijn sociale contacten beperken zich voorlopig nog  tot de kindjes, manlief en korte how-are-you’s bij het afzetten of ophalen, een perfecte huisvrouw ben ik niet en ik heb evenmin de ambitie om dat te worden, dus nu de hoeveelheid pluis en stof in huis enigzins onder controle is (leve roomba!) gebruik ik die tijd effectief voor mezelf. Mijn naaimachine en overlock zijn aangenaam gezelschap, glee muziek houdt de sfeer erin.

Ik durfde het voor de allereerste keer aan om een kleedje voor mezelf te maken (ik negeer eventjes het jurkje dat al 2 jaar op afwerking wacht en me intussen niet meer past). Ik deed het dan maar meteen goed, met een heleboel eerste keren. Ik maakte, onder het toeziend oog van de naailesjuf, een patroon van deze jurk, verlengde het bovenstuk met een paar cm, paste tijdens het stikken nog enkele dingen aan omdat een pasbeurt duidelijk maakte dat het nodig was en gebruikte voor het eerst elastische biais om hals en mouwboorden af te werken.

Het resultaat bombardeer ik tot “kledingstuk waar ik het meest trots op ben” van mijn kleerkast. En het past nog ook 😉

DSC02224Het ziet er maar niets uit als het gewoon op de grond ligt, dus zullen er nog meer fotootjes volgen (onderaan, zodra de zon schijnt als manlief thuis is… ooit dus, maar aan de wolken te zien waarschijnlijk niet vandaag).

Er was nog iets te veel stof over om zomaar weg te gooien, maar te weinig om er een simpel rokje voor de dochter uit te krijgen. Snuisteren door mijn boeken bracht me op het idee om er dan maar een topje uit te halen (want als een rokje niet lukt, dan lukken mouwen evenmin). Het werd een omkeerbare top uit stof voor durf het zelvers, in het kleinste maatje (122-128). Ik slaagde erin om in de war te raken door de topologie en een soort oneindige toplus te maken die onmogelijk te dragen was *moet ik daar wiskundige voor zijn…* Het eindresultaat is bijgevolg 1 cm korter dan de bedoeling was.

DSC02223Voilà, over twee à drie jaar kunnen de dochter en ikzelf ons assorti kleden. Mission accomplished, of zoals de tsjechen zeggen “a je to!”.

Patroon: jurk zelf getekend van bestaande, top uit SVDHZ 1
Stof: stoffen Artevelde op de vrijdagsmarkt, het wit komt van de strik

Extra: selfies in de spiegel, in afwachting van deftigere fotootjes…
IMG_20150728_111627632IMG_20150728_111811702

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s