Plog: the making of de allerlaatste

Bij zo goed als al mijn andere naaisels is de vraag ‘hoe maak je dat’ te beantwoorden met ‘zoals in den uitleg’, maar aangezien ik mr finney opbouwde aan de hand van google-zoektochten naar prentjes ervan, is ie nog een extra blogje waard. Het maken van de testversies en de schoolmascotte was ontzettend veel moeilijker dan het kleur geven aan de laatste kleine mr finney (nu kan ik steunen op de ervaring van toen en dit is een kleintje in vergelijking met de mascotte zelf), maar enkel dit keer heb ik er aan gedacht om achter-de-schermen-fotootjes te trekken. Het grootste werk blijft dus geheim -kwestie van eventjes te doen alsof het zo veel maanden lang mijn bedoeling was om mysterieus te doen-.

Bij de ecru-versies werkte ik telkens van boven naar beneden (starten met kop, dan rugvinnen, vinarmen, borstkas, vulgat laten in poep, benen en schoenen; opvullen en gat met de hand dichtnaaien). Om ze van kleur te voorzien pakte ik het wat anders aan.

Ik begon meteen na het op school afzetten van de kindjes (ongeveer 8u45 dus) met het knippen van de stukken die het meest omkeermiserie gaven: voeten en benen. Ik schrijf bij elke versie dat er geen patroon van bestaat, wat tegelijk wel en niet waar is. Het is waar, omdat hoofd, borst, poep en broek telkens nieuw getekend/geknipt/aangepast moeten worden. Het is niet helemaal waar, omdat ik bij de kleine versies wel de vin- en voettekeningen kon hergebruiken. Dit is het volledige patroon voor de kleine mr finney’s -ecru en gekleurde versies-. De linkerkant was herbruikbaar, de rechterkant niet.

DSC01160

sublieme patroontekenskills

Omdat de laatste versie al opgevulde benen had, werden benen (rechthoekje op het zicht geschat) en voeten breder geknipt dan volgens het ‘patroon’. Ze omkeren na het vaststikken gaf de verwachte moeilijkheden, maar ze aantrekken aan de pop bleek ondanks de extra breedte toch nog moeilijker dan verwacht. Eens ik ze er op gekregen had, zijn ze er dan ook niet meer van gehaald.

verrekte dingen

verrekte dingen

Daarna kwamen de armvinnen aan bod, wat na zoveel keren vrij vlot ging. Ze pasten op de pop, waarna het tijd was voor een groot glas water (het bleek dan ook al 10u te zijn).

DSC01144

aparte stukjes zijn klaar

De rest van de bovenkant werd geknipt. Naaivolgorde: hoofd aan blauw, vinnen aan geheel, armvinnen aan gat in blauw, zigzaggen randjes rondje (het *hopelijk* enige plekje dat zo weinig rand heeft dat er anders mogelijk gaten in komen bij intensief gespeel). Passen en zien dat het goed is. In tussentijd is de boventransportvoet in gebruik genomen en een naald gebroken. Eéntje maar en niet door in mijn vinger te stikken, dus ik ga er op vooruit (jajaja, vorige week stak er plots een afgebroken naald in mijn middelvinger, enkele uren nadat een naald eventjes vrij diep in mijn vel onder mijn duimnagel drong. Ik weet het, ‘t is een kunst. Ik weet ook niet hoe ik dat flik).

DSC01145

striking resemblance 😉

12u20, dus tijd om iets uit de diepvries te halen en mijn hongerige maag te stillen. Tijdens het ontdooien/opwarmen (geen tijd om deftig te koken vandaag), stik ik de beide kanten aan elkaar. Daarna: mjammie, eten!

DSC01147

nieuw in onze diepvries: veggie diepvriesmaaltijdjes

Opletten dat ik de flockvolgordefout geen tweede keer maak, dus eerst de ogen en mond uitknippen en op de juiste plaatsen persen. Het ziet er op slag uit alsof ie bijna af is.

DSC01148

wil de echte mr finney opstaan? *identiteitscrisis*

Kontgedeelte schetsen, uitknippen, aanpassen. Knoopsgaten erin maken waar de benen doorkomen, benen eraan naaien (met als extra moeilijkheid dat de stof niet van de benen mag en de hele mr finney in de weg hangt tijdens het stikken). Nu heb ik onderstuk en bovenstuk die elk op zich klaar zijn  en al meer dan 1u voorsprong op vorige week. Ik probeer zo veel mogelijk van boven- en onderkant aan elkaar te stikken.

15u20: drop everything, snel naar school kindjes afhalen.

DSC01149

alle stofprutjes liggen net uit beeld, duuuh

16u15: na het vieruurtje spelen ze superflink samen en kan ik relatief ongestoord verder stikken (ze spelen zo’n meter bij me vandaan, dus dat ongestoord is echt wel relatief). Ik probeer het keergat met de machine kleiner te maken, maar mr finney werkt te veel tegen en kan niet goed onder de naaivoet liggen. Toeme, nu moet ik opnieuw een gat zo breed als mijn hand met de hand naaien.

DSC01150

is mijn gat niet te groot?

Véél steekjes van een paar millimeter later is het gelukt. Mr finney himself is af, al zit hij wel nog in zijn blote poep (hun woorden, niet alleen maar de mijne).

DSC01151

zeker geen luieruitslag dankzij al die frisse lucht

De kindjes spelen intussen braafjes verder met de plasticine (gisteren mixten ze stiekem geel, blauw en groen tot het egale donkergroen, vandaag durfden ze er nog niet over klagen).

Ik knip de broekstukken (zelfde schets als witte onderkant, maar met ongeveer 3cm extra bovenaan om een rekker in de boord te krijgen en al het wit te kunnen bedekken), stik de grootste groene stukken, begin de voor- en achterkanten van de broekspijpen aan elkaar te stikken en slaag erin om een stuk stof vast te doen zitten in de machine. Na een gat in de stof om ze los te krijgen en gedeeltelijke ontmanteling van de machine besluit ik dat ik een pauze nodig heb.

DSC01153

niet zo’n schat van een stofje

De kindjes hadden zoonliefs bunny hop spelletje al klaargezet, dus speel ik mee. Mijn paarse konijntjes gaan het vaakst de dieperik in…

DSC01154

superschatjes

Manlief komt thuis, zegt dat ik verder mag naaien, voedert de kroost en maakt ze volledig klaar voor bed. Intussen naai ik kleine stukjes en sakker ik grote stukjes van de tijd. De broekspijpen worden aan elkaar gezet en omgezoomd, de knoopsgaten worden gemaakt om de pijpen door te steken. De draad breekt meermaals af, de gemaakte knoopsgaten voor de broekspijpen zijn ietsje te klein en moeten groter gemaakt worden, de stof wil niet blijven liggen zodat ik voortdurend moet corrigeren om de stukken effectief aan elkaar te stikken… Het is 18u30 en mijn frustratieniveau piekt. Gelukkig roepen de kindjes me voor het slapengaan 😀

DSC01157

mét labeltje!

Om 18u45 herbegin ik en werk gewoon door tot de broek af is. Het moeilijkste stuk (pijpen vaststikken aan de rest van de broek via de knoopsgatenopeningen) neemt het meeste tijd in beslag, maar daarna is de rekker er in steken peanuts (in vergelijking). Om 19u50 is de broek af!

Samengevat: ik ben er aan bezig geweest van 8u45 ‘s ochtends tot 19u50 ‘s avonds, dus iets meer dan 11u. Trek ik de onderbrekingen er van af, dan ben ik er tussen de 8 en 9u aan aan het werken geweest, waardoor dit de snelst afgewerkte versie van allemaal is.

Nu nog 24u ‘voorzichtig zijn’ en ‘niet vuilmaken’ (pedagogische studiedag, dus de kindjes kunnen er heel de dag mee spelen) en dan mag ie mee naar mijn werk (tonen aan mijn naaiende collega) en de naailes (dan zien ze toch één resultaat van dat ding waar ik alsmaar over spreek). Vanaf vrijdag mag ie de klas van de zoon opvrolijken.
DSC01158Jups, je ziet een ‘limited editie: van katoen’ naaimachine op de achtergrond. Fleurig ding, vrolijkt mij altijd op, zelfs bij de meest frustrerende naaisels.. Toen ik eind juni 2012 bij mertens binnenstapte raadden ze mij deze aan en ik vond ze onweerstaanbaar (10 jaar garantie ipv 5, extra onderdelen en minder duur, maar toegegeven, ‘t waren de bloemetjes die ‘t hem deden). Spijtig dat Van Katoen plaatsvond voordat ik ooit een draad ingerijgd had, naar het schijnt was dat legen-wait for it-dary.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s